Njoftimi i Weitzman-it për “bashkimin e një shteti të ri me Marrëveshjet e Abrahamit” është më shumë një bujë sesa një ngjarje politike.
Shteti sipas kanalit 12 është Kazakistani, megjithëse marrëdhëniet e tij me Izraelin ekzistojnë prej 30 vitesh dhe përfshijnë naftë, armë dhe bashkëpunim në siguri.
Cili është qëllimi, pra?
Hapi synon të forcojë narrativën e Uashingtonit dhe Tel Avivit se “normalizimi po vazhdon” pavarësisht luftës në Gaza, dhe të shitet si një arritje politike pa kosto — duke kthyer një marrëdhënie të vjetër në një shpallje të re.
Vetë Kazakistani deklaroi se ajo që do të nënshkruhet është “vetëm deklarative”, gjë që konfirmon se ngjarja është simbolike dhe synon kryesisht:
• Ringjalljen mediatike të dosjes së Marrëveshjeve të Abrahamit;
• Dërgimin e një mesazhi se Uashingtoni ende mund të tërheqë shtete nga Azia Qendrore pavarësisht ndikimit të Rusisë e Kinës;
• Mbështetjen e narrativës izraelite se normalizimi nuk ndikohet nga lufta.
Me pak fjalë: bujë më e madhe se ngjarja… Ky është një normalizim i vjetër që po shitet si arritje e re.
Kazakistani, shteti më i madh në Azinë Qendrore, është lidhur me Izraelin që nga viti 1992 me marrëdhënie që përfshijnë:
🔴 Eksport nafte (furnizuesi i dytë më i madh i Izraelit pas Azerbajxhanit)
🔴 Marrëveshje për armatime dhe teknologji ushtarake
🔴 Bashkëpunim në siguri kibernetike dhe dronë ushtarakë
🔴 Shkëmbim të gjerë tregtar
Prandaj, njoftimi nuk do të përbëjë “normalizim” në kuptimin e zakonshëm të fjalës, por më tepër ngritje të nivelit të marrëdhënieve ekzistuese nën ombrellën “Abrahamike”.
