Nuk është gjithmonë dhurata e dukshme ajo që të ngre lart.
Nganjëherë mirësia e Tij shfaqet duke të ulur kokën,
duke të fshehur veprat e mira nga sytë e tu,
dhe duke të kujtuar vazhdimisht gabimet e tua.
Imam Ibn Kajim thoshte:
“Nëse Allahu do t’i bëjë robit të Tij një të mirë,
ia heq nga zemra krenarinë për veprat e tij,
ia ndalon gjuhën të krenohet me to,
dhe e mban gjithmonë të vetëdijshëm për mëkatet e tij,
derisa ta çojë në Xhenet.”
E vërteta është kjo:
• Madhështia nuk është në atë që bëjmë, por në përulësinë me të cilën jetojmë.
• Vlerat nuk maten me fjalët tona, por me heshtjen e sinqeritetit.
• Shpëtimi fillon kur gabimet bëhen kujtesë, jo krenari.
🤲 Lutju Zotit që të të japë këtë dhuratë të fshehtë:
të mos e shohësh veprën tënde, por të shohësh mëshirën e Tij.
