(Mbi betejën e “Nijetit”… dhe pse syfaqësia (rijaja) e ngadaltë konsiderohet hajduti më i rrezikshëm që lẻndon dhomën e gjumit të ndërgjegjes sate?)
Le të hyjmë në “dhomën më të ndërlikuar të inspektimit” të shpirtit njerëzor (Dhoma e Nijetit):
Ne mendojmë me naivitet se “Rijaja” (syfaqësia) është vetëm të qëndrosh e të falesh para njerëzve që ata të të lëvdojnë. Sikur çështja të ishte aq sipërfaqësore, shërimi i saj do të ishte i lehtë!
Rijaja e vërtetë është një (sëmundje imunitare e fshehtë); ajo nuk të sulmon nga jashtë, por depërton në arteriet e adhurimit tënd me një ngadalësi ekstreme, më imtësisht se ecja e milingonës së zezë mbi shkëmbin e lëmuar në natën e errët!
Ti bën mirë për hir të Allahut, po… por në thellësi (dëshiron) që dikush ta marrë vesh! Dhimbesh në heshtje nëse e injorojnë mundin tënd, dhe fluturon nga gëzimi nëse thurin lëvdata për ty. Ky është “kanceri i ngadaltë” që ha malet e punëve të mira dhe i lë ato hi.
(Rijaja e fshehtë është të japësh sadaka në fshehtësi, e pastaj të giindesh nëse i varfëri nuk të trajton me nderim! Është të shkruash një fjalë të thellë me të cilën shpreson që Allahu të zgjojë zemrat e njerëzve, e pastaj të rrish zgjuar natën duke vëzhguar numëruesin e “duartrokitësve” për mjeshtërinë tënde, duke harruar mirësinë e Allahut që të zgjoi, të dha sukses dhe e rrodhi fjalën përmes duarve tua!)
🦠 1. Kompleksi i “Certifikatës së Mirënjohjes”
(The Certificate of Appreciation Complex)
Rijaja e ndërlikuar nuk kërkon prej teje të dukesh hapur, por luan mbi (treguesit e humorit).
Vëzhgo zemrën tënde:
A fiket entuziazmi yt për punë të mira nëse nuk e vëren askush?
A ndjehesh i padrejtësuar nëse suksesi yt i mvishet dikujt tjetër, ndonëse puna i ka sjellë dobi muslimanëve?
A (të hidhëron qortimi i tyre) pasi u ke bërë mirë, sikur po prisje shpërblimin prej tyre e jo prej Allahut?
(Pritja jote për një “certifikatë mirënjohjeje” nga një krijesë për një punë që ia ofrove Allahut… është pakujdesi ndaj përsosmërisë së shikimit dhe drejtësisë së Tij. Si ia prezanton “diamantin” e adhurimit tënd atyre që nuk zotërojnë për ty as dobi e as dëm, dhe braktis thesaret e Mbretit, në Dorën e të Cilit janë çelësat e qiejve dhe të tokës?!)
🎭 2. Kurthi i “Gëzimit të Helmuar”
(The Trap of Poisoned Joy)
Shejtani të vjen nga një kënd i dhelpër: të thotë “Ti nuk po bën rja, ti thjesht po gëzohesh me mirësinë e Allahut ndaj teje kur njerëzit të lëvdojnë”.
Gëzimi me mirësinë e Allahut është i lavdërueshëm, por rreziku qëndron kur kjo lëvdatë shndërrohet në (karburant) për punën. Kur adhurimi yt bëhet i programuar sipas vëllimit të duartrokitjeve të publikut; rritet me shtimin e tyre dhe pakësohet me mungesën e tyre.
(Paramendo një njeri që shkriu jetën duke gdhendur një “diamant” të rrallë për t’ia dhuruar Mbretit të mbretërve… dhe rrugës për në pallat, ua sheti atë një grupi të verbërish që rrinë në trotuar për një “fjalë admirimi” të rremë! Çfarë humbjeje dhe marrëzie është kjo?! Ky je ti, kur këmben kërkimin e kënaqësisë së Allahut dhe Fytyrës së Tij, me një buzëqeshje kalimtare nga njerëzit si puna jote.)
(Kur nuk dëshiron që njerëzit të mos e dinë adhurimin tënd, ti në fakt dërgon një mesazh të fshehtë që thotë: “Dijenia e Allahut për mua nuk më mjafton… unë kam nevojë për sytë e njerëzve që të dëshmojnë për mua!” Dhe kjo nevojë për shikimin e krijesave është ajo që e bën punën madhështore në peshoren e Allahut pluhur e hiri nëse nuk ka pasur sinqeritet në të.)
🗄️ 3. “Inxhinieria e Fshehjes”… Politika e punës sekrete
(The Engineering of Concealment)
Si ta kurojmë këtë kancer? Trajtimi praktik është (Strategjia e Fshehjes).
Ashtu siç bën përpjekje të madhe për të fshehur mëkatet e tua nga sytë e njerëzve prej frikës së turpit, duhet të bësh një përpjekje të ngjashme për të fshehur punët e tua të mira prej frikës së humbjes së shpërblimit!
Medito mbi jetëshkrimin e Ali Zejnul Abidinit; ai i mbante thasët me miell mbi shpinë në errësirën e natës dhe i shpërndante nëpër shtëpitë e të varfërve i maskuar që të mos njihej. Nuk e morën vesh kush ishte derisa vdiq, kur iu ndërpre ushqimi dhe gjetën gjurmët e litarëve të gdhendura në shpinën e tij gjatë larjes së kufomës.
(Trajtoje punën tënde të mirë ashtu siç trajton një sekret që ke frikë se mos zbulohet! Vidh momente adhurimi ashtu siç vjedh hajduti thesarin. Bëhu çelës i së mirës që punon në heshtjen e bravave, mos bëj zhurmë që të kthehen kalimtarët nga ti. Punët më të sinqerta janë ato që nuk i dëshmon askush përveç teje… dhe Allahut që e di të fshehtën e asaj që është akoma më e fshehtë.)
(Nëse dëshiron të njohësh të vërtetën e gradës sate te Allahu, mos i numëro punët për të cilat të duartrokitën njerëzit, por llogarit veten për punët që, po të vdisje tani, askush nuk do t’i dinte përveç Allahut… sepse ajo që u bë për Allahun shtohet, ndërsa ajo që u bë për tjetërkënd zhduket.)
⚖️ Skena tronditëse… (Gjykata e “Shpërblimeve të Konfiskuara”)
(Le ta vendosim nijetin tënd të përlyer me syfaqësi para gjykatës së Ditës së Mashtrimit (Jeum et-Tegabun):
Paramendo se vjen në Ditën e Kiametit duke mbajtur male me sadaka, ndihmë për nevojtarët, përkrahje të së vërtetës dhe fjalë të mira. Hap regjistrin tënd duke buzëqeshur, duke pritur gradat më të larta…
Dhe papritur, thirret kundër teje ashtu siç ka ardhur në hadith:
«اذْهَبُوا إِلَى الَّذِينَ كُنْتُمْ تُرَاؤُونَ فِي الدُّنْيَا فَانْظُرُوا هَلْ تَجِدُونَ عِنْدَهُمْ جَزَاءً»
“Shkoni te ata ndaj të cilëve bënit syfaqësi (rja) në dunja dhe shikoni a gjeni te ata ndonjë shpërblim!”
O çfarë tmerri! Sikur malli të është kthyer mbrapsht; sepse ti e harxhove çmimin e tij në dunja me duartrokitje dhe lëvdata. Punove që të thuhet për ty “bujar”, “i madh” apo “nismëtar”… dhe u tha! E more rrogën tënde në dunja… sot nuk ke më rëndësi.
Paramendo dëshpërimin tënd… punove gjithë jetën në pallatin e Mbretit, por shkove të kërkosh rrogën tënde nga ata që rrinë te dera! Ky është halli i syfaqësorit; e lodh trupin e tij në adhurim, pastaj e harxhon shpërblimin në sytë e njerëzve.
💡 Përfundimi: Bëhu si “Rrënjët”… jo si “Gjethet”
O mik që kërkon shpëtimin…
Nijeti është një betejë ditore që nuk përfundon, ka nevojë për ripërtëritje para punës, gjatë punës dhe pas punës.
Stërvite veten të bësh një punë të mirë të fshehtë (një sadaka, një lot në vetmi, dy rekate, largimin e një brengë) dhe zotohu para vetes që të mos e dijë askush përveç Allahut.
(Bëhu në jetën e njerëzve si rrënjët e pemës; punojnë në errësirën e dheut, të heshtura, të fshehura, nuk i sheh askush… por janë ato që i japin pemës jetën, qëndrueshmërinë dhe frytet e saj. Mos syno të jesh gjethe që vallëzon që ta shohin njerëzit… sepse gjethet bien në vjeshtën e parë, ndërsa rrënjët e fshehura janë ato që u mbetet gjurma me lejen e Allahut.)
