Esselamu alejkum ve rahmetullahi ve berekatuhu
💣 Rrezik! Fushë me mina! 🧨
Imagjino sikur je duke ecur në rrugën tënde dhe papritur sheh një tabelë ku shkruhet:
⛔ Ndalohet kalimi – Fushë me mina!
Pa dyshim, nuk do të ndjeje urrejtje apo zemërim ndaj atij që e vendosi atë tabelë. Përkundrazi, do ta falënderoje, sepse të paralajmëroi dhe të mbrojti nga rreziku.
Po kështu, ekziston një dallim shumë i madh ndërmjet atij që kufijtë e Sheriatit i sheh si pengesë për lirinë e tij dhe atij që i kupton ato si mbrojtje dhe mëshirë nga Allahu ﷻ, si garanci për sigurinë dhe shpëtimin e tij.
Prandaj, sa herë që dëgjon fjalën “haram”, dije se Allahu ﷻ dëshiron të të mëshirojë dhe të të mbrojë nga dëmet që sjell ajo vepër e ndaluar.
Zoti ynë është Madhështor dhe Mëshirues. Ai është më i mëshirshëm ndaj robit të Tij sesa prindërit ndaj fëmijës së tyre, madje edhe më i mëshirshëm sesa njeriu ndaj vetvetes.
Sa njerëz kanë rënë në haram dhe u është shkatërruar jeta!
Sa jetë janë rrënuar nga alkooli dhe drogat.
Sa familje janë shkatërruar dhe u është njollosur nderi për shkak të imoralitetit (zinasë).
Sa miliona njerëz janë prekur nga sëmundje të rënda, si SIDA dhe të tjera, si pasojë e marrëdhënieve të ndaluara.
Sa shëndet është shkatërruar dhe sa pasuri janë shpërdoruar për shkak të duhanit.
Dhe kështu është gjendja me të gjitha gjërat që Allahu, Më i Mëshirshmi i mëshiruesve, i ka ndaluar.
Sa i bukur është Sheriati i Allahut! Ai është i tëri mëshirë, shpërblim, lumturi, siguri dhe qetësi, si për individin ashtu edhe për mbarë shoqërinë.
Prindërit ua ndalojnë fëmijëve të tyre të pinë ujë të ftohtë kur janë të sëmurë, sepse u bën dëm. Gjithashtu ua ndalojnë disa ushqime kur kanë sëmundje në stomak, megjithëse ato ushqime në vetvete janë të lejuara. Këtë e bëjnë nga dashuria dhe kujdesi për ta.
E Allahut i takon shembulli më i lartë.
Nëse Allahu e do një rob, Ai e mbron atë.
Pejgamberi ﷺ ka thënë:
“Kur Allahu e do një rob, e mbron atë nga dynjaja, ashtu siç secili prej jush e pengon të sëmurin e tij nga uji.”
(Sahihul-Xhami’, nr. 282).
Fjala “e mbron” do të thotë: e pengon nga ajo që mund t’i bëjë dëm, ashtu siç dikush nuk e lejon të sëmurin të pijë ujë kur ai i dëmton shëndetin.
Sa i Lartësuar është Allahu, Mëshiruesi, Bamirësi, Dhuruesi, Më i Mëshirshmi i mëshiruesve!
Nëse sprovohesh, shpërblehesh.
Nëse sëmuresh, shpërblehesh.
Nëse humbet dikë ose diçka të dashur, shpërblehesh.
Nëse bën durim, shpërblehesh.
Sepse Zoti i çdo të mire nuk sjell veçse të mira. Ai është më i mëshirshëm ndaj robit të Tij sesa nëna dhe babai ndaj fëmijës së tyre.
Nëse prindërit i duan fëmijët që i kanë lindur e rritur, atëherë sa shumë e do Allahu atë që Vetë e ka krijuar! Ai e njeh dobësinë e tij, nevojën e tij dhe varësinë e tij nga Krijuesi.
Dashuria e Allahut për robërit e Tij është më e madhe se çdo dashuri tjetër.
Ai është Krijuesi i tyre dhe i rregullon çështjet e tyre në mënyrën më të përsosur, edhe nëse urtësia e caktimit të Tij nuk u bëhet e qartë menjëherë. Me kalimin e kohës, ajo do të shfaqet.
Prandaj, më e rëndësishmja është të kesh besim të plotë tek Allahu në çdo caktim të Tij dhe ta dorëzosh zemrën tënde para Tij me pranueshmëri, dashuri dhe kënaqësi.
Ai nuk gjykon për robin e Tij veçse me atë që është më e mira për të.
Është e natyrshme që fëmijët të mallëngjehen për prindërit që i kanë rritur.
Por a ke mall për ta parë Allahun ﷻ, i Cili të ka rritur me begatitë e Tij, ty dhe familjen tënde, dhe të ka bërë prej atyre që e njësojnë Atë dhe ndjekin Sunetin, mes një deti njerëzish që kanë rënë në shirk dhe bidate?
I Lartësuar qoftë Allahu! Ai ua ka hapur robërve të Tij derën e mëshirës së Tij, ua ka ndaluar të dëshpërohen nga falja e Tij dhe i ka urdhëruar të pendohen tek Ai me një pendim të sinqertë, para se t’i befasojë vdekja dhe llogaria.
Allahu i Lartësuar thotë:
“Thuaj: O robërit e Mi, të cilët e keni ngarkuar veten me gjynahe! Mos e humbni shpresën në mëshirën e Allahut. Vërtet, Allahu i fal të gjitha gjynahet. Ai është Falësi i Madh dhe Mëshiruesi.”
(Ez-Zumer, 53)
Mos e humbni shpresën në mëshirën e Allahut për shkak të shumësisë së mëkateve tuaja. Allahu i fal të gjitha mëkatet atij që pendohet sinqerisht, largohet prej tyre dhe kthehet tek Ai, sado të mëdha qofshin ato.
Ai është Falësi i mëkateve të robërve të Tij të penduar dhe Mëshiruesi ndaj tyre.
Kush e sodit fenë e Allahut me vëmendje, bindet me siguri se Allahu është Më i Mëshirshmi i mëshiruesve.
Ai na ka lejuar të gjitha të mirat dhe na ka ndaluar të gjitha të këqijat.
Për Profetin e Tij ﷺ, të cilin e dërgoi si mëshirë për botët, Allahu thotë:
“Ai i urdhëron për të mirën, i ndalon nga e keqja, ua lejon gjërat e mira dhe ua ndalon gjërat e liga.”
(El-A’raf, 157)
Allahu na lejon çdo gjë që na sjell dobi në këtë botë dhe në botën tjetër, çdo gjë që shton dashurinë, mëshirën dhe bashkimin mes nesh.
Ndërsa na ndalon çdo gjë të ligë, qoftë në ushqime, pije, marrëdhënie, fjalë apo vepra; çdo gjë që na dëmton, na përçan, mbjell urrejtje, padrejtësi dhe armiqësi mes njerëzve.
Allahu nuk i urdhëroi robërit e Tij për shkak se kishte nevojë për ta, e as nuk ua ndaloi disa gjëra nga koprracia ndaj tyre.
Përkundrazi, Ai i urdhëroi me atë që është në dobinë dhe përmirësimin e tyre, ndërsa i ndaloi nga ajo që u sjell shkatërrim dhe prishje.
Prandaj, sa herë që dëgjon fjalën “haram”, dije se Allahu ﷻ dëshiron të të mëshirojë dhe të të mbrojë nga dëmet e asaj që Ai e ka ndaluar.
Zoti ynë është Madhështor dhe Mëshirues.
Feja jonë është fe e mëshirës, e vëllazërisë, e bashkëpunimit, e dashurisë dhe e harmonisë.
Mendo pak për jetën e sahabëve (Allahu qoftë i kënaqur me ta): si ishte gjendja e tyre para Islamit dhe si u bë pasi e përqafuan atë.
Para Islamit, ata jetonin në shirk, të përçarë, në armiqësi e luftëra mes tyre.
Por kur Allahu i bashkoi mbi fjalën “La ilahe il-lallah” dhe mbi pasimin e Pejgamberit ﷺ, zemrat e tyre u mbushën me dashuri, u bashkuan dhe u bënë vëllezër.
Ata nuk u përçanë, prandaj Allahu u dha fitore në këtë botë dhe sukses në botën tjetër, duke u përgëzuar me Xhenetin për shkak të mëshirës së Tij.
Lum ai që ndjek rrugën e tyre, nuk bie në parti, grupe e përçarje dhe nuk e dobëson umetin duke ndjekur sekte e rryma të shpikura, të cilat nuk ekzistonin në kohën e Pejgamberit ﷺ.
Prandaj, të këshilloj ta duash Allahun me një dashuri të tillë, sa të mos ketë asgjë më të dashur për ty se Ai.
Frikësoju Atij me një frikë të tillë, sa të mos ketë asgjë më të frikshme për ty se zemërimi i Tij.
Mos e harro kurrë Fjalën e Allahut:
“Vërtet, Allahu është me ata që e kanë frikë Atë.”
Dhe Fjalën e Tij:
“Vërtet, Allahu i do të devotshmit.”
Dhe Fjalën e Tij:
“Mëshira Ime përfshin çdo gjë, por Unë do ta caktoj atë për ata që janë të devotshëm.”
(El-A’raf, 156)
Lusim Allahun:
O Allah! Na dhuro dashurinë Tënde, dashurinë e atyre që Ti i do dhe dashurinë për çdo vepër që na afron te dashuria Jote.
O Allah! Na dhuro kënaqësinë e shikimit të Fytyrës Sate Fisnike dhe na bëj prej atyre që e presin me mall takimin me Ty.
Amin.
