O vëlla musliman, haxhi i sinqertë!
Dije – Allahu të dhëntë Haxh të pranuar dhe përpjekje të shpërblyer – se “Haxhi”, i cili është shtylla e pestë e Islamit, nuk është një udhëtim i zakonshëm dhe as një sezon shoqëror; por është një adhurim madhështor e gjithëpërfshirës, ku bashkohen Teuhidi i Allahut, madhërimi i urdhrit të Tij dhe ndjekja e sinqertë e të Dërguarit të Tij ﷺ.
Haxhi është zhvendosje me trup drejt Shtëpisë së Shenjtë të Allahut dhe zhvendosje me zemër nga lidhjet e kësaj bote drejt kuptimeve të Ahiretit. Prandaj, një nga synimet më të mëdha të tij është që robi të dalë nga ngushtësia e epshit drejt gjerësisë së adhurimit, dhe nga zbukurimi i dukjeve drejt realitetit të sinqeritetit.
Allahu i Lartësuar thotë:
﴿وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ البَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا﴾
“Dhe për Allahun, njerëzit e kanë për detyrë ta vizitojnë Shtëpinë (Qaben), kush ka mundësi për këtë rrugë.”
Mendo mbi fjalën e Tij: “Për Allahun”; pra Haxhi është për Allahun, jo për famë e mburrje, as për tituj, e as për fotografi dhe kujtime; por është adhurim me të cilin kërkohet vetëm Fytyra e Allahut.
Së pari: Haxhi është shpallje e Teuhidit dhe realizim i pasimit
Realiteti i Telbijes
Gjëja e parë me të cilën haxhiu e fillon ritualin e tij është fjala:
“Lebbejke Allahumme lebbejk, lebbejke la sherike leke lebbejk. Innel-hamde ven-ni‘mete leke vel-mulk, la sherike lek.”
“Të përgjigjem, o Allah, të përgjigjem! Të përgjigjem, Ti nuk ke ortak, këtu jam! Me të vërtetë lavdërimi, begatia dhe sundimi janë vetëm për Ty. Ti nuk ke ortak.”
Kjo telbije nuk është vetëm fjalë që përsëriten me gjuhë; por është besëlidhje që robi e lidh me Zotin e tij, ku shpall përgjigjen ndaj urdhrit të Allahut, nënshtrimin ndaj ligjit të Tij dhe largimin nga shirku dhe shkaqet e tij.
Kur haxhiu thotë: “Ti nuk ke ortak”, duhet ta kontrollojë zemrën e tij:
A ka lidhje me krijesat?
A ka syefaqësi apo vetëpëlqim?
A ka dëshirë për lavdërimin dhe falënderimin e njerëzve?
Haxhi i vërtetë fillon me pastrimin e qëllimit, korrigjimin e Teuhidit dhe veçimin e Allahut në adhurim, dashuri, frikë dhe shpresë.
Shkolla e pasimit, jo e shpikjeve
Haxhi është adhurim i ndërtuar mbi pasimin, jo mbi epshet dhe shpikjet. Për këtë Profeti ﷺ ka thënë:
“Merrni prej meje ritualet tuaja.”
Sikur haxhiu të edukohej në çdo rit që feja nuk merret me mendje të lirë, emocione të pakontrolluara apo zakone të trashëguara; por me ndalim te kufijtë e shpalljes, madhërim të urdhrit të Allahut dhe pasim të udhëzimit të të Dërguarit ﷺ.
Kush dëshiron Haxh të pranuar, le t’i mësojë rregullat e Haxhit të tij, të ruhet nga bidatet dhe kundërshtimet, si dhe nga dëmtimi i muslimanëve me shtyrje, zhurmë dhe ngritje zëri pa të drejtë.
Së dyti: Haxhi është shkollë e thjeshtësisë dhe edukimit të moralit
Shkëputja nga dynjaja
Kur haxhiu i heq rrobat e zbukurimit dhe vesh ihramin, kujton një të vërtetë të madhe: se do të dalë nga kjo botë ashtu si hyri në të, pa marrë me vete pasuri, pozitë apo famë; por vetëm veprat e tij.
Ihrami e kujton qefinin, qëndrimi në Arafat e kujton Ditën e Tubimit, ndërsa turma e njerëzve e kujton ditën kur Allahu do t’i mbledhë të parët dhe të fundit.
O haxhi! Mos e bëj Haxhin vetëm fotografi, pamje për publikim apo kujtime për tregim; por bëje lindje të re për zemrën tënde, fillim të sinqertë me Zotin tënd dhe pendim të vërtetë nga gjynahet dhe pakujdesia.
Rregullat e sjelljes gjatë ritualeve
Allahu thotë:
﴿فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِي الحَجِّ﴾
“Atëherë nuk ka fjalë të ndyra, as mëkate dhe as grindje gjatë Haxhit.”
* “As rafeth” – pra jo fjalë të turpshme dhe të ulëta.
* “As fusuk” – pra jo mëkate dhe dalje nga bindja ndaj Allahut.
* “As grindje” – pra jo polemika të qortuara që e humbin pastërtinë e adhurimit.
Sa keq kur sheh dikë që ruan pamjen e ihramit, por humbet moralin e ihramit: shtyn, zemërohet dhe i dëmton vëllezërit e tij, duke harruar se Haxhi nuk është vetëm edukim i jashtëm, por edukim i zemrës, gjuhës dhe gjymtyrëve.
Haxhiu i sinqertë dallohet në butësinë, durimin, moralin e mirë dhe ruajtjen e të drejtave të muslimanëve.
Së treti: Skena e përuljes në Arafat dhe shenjat e pranimit
Dita e Arafatit dhe nevoja për Allahun
Dita më madhështore e Haxhit është dita e Arafatit: dita e lutjes, përuljes dhe varfërisë para Allahut.
Haxhiu qëndron aty duke kujtuar gjynahet dhe mangësitë e tij, duke shpresuar faljen e Zotit dhe duke ngritur duart me zemër të thyer para Tij.
Sa moment madhështor është kur zemra është e sinqertë! Dhe sa qëndrim i madh kur robi del prej tij me besëlidhje të re, pendim të vërtetë dhe zemër të re!
Shpërblimi i Haxhit të pranuar
Profeti ﷺ ka thënë:
“Haxhi i pranuar nuk ka shpërblim tjetër veç Xhenetit.”
Haxhi i pranuar është ai që pastrohet nga mëkati, ndërtohet mbi sinqeritet dhe pasim, dhe ndikimi i tij shfaqet në devotshmëri, qëndrueshmëri, frikë ndaj Allahut dhe përulësi.
Nga shenjat e pranimit të adhurimit është që ai të sjellë bindje të tjera pas tij. Dhe nga shenjat e Haxhit të dobishëm është që haxhiu të kthehet me zemër më të përulur, gjuhë më të sinqertë dhe shpirt më afër Allahut.
Së katërti: Mesazh metodologjik për atë që synon Haxhin
O ti që Allahu të ka mundësuar të synosh Shtëpinë e Tij të Shenjtë!
Pastroje pasurinë tënde, ktheju të drejtat njerëzve, kërko falje nga ata që i ke bërë padrejtësi dhe mëso rregullat e Haxhit para se të hysh në rituale, që ta adhurosh Allahun me dije të qartë.
Dije se turma, lodhja, vonesa e shërbimeve dhe ndryshimet e karaktereve të njerëzve janë provë për besimin, durimin dhe moralin tënd.
Kush duron, sillet mirë dhe kërkon shpërblimin tek Allahu, do të gjejë në çdo vështirësi derë shpërblimi. Ndërsa kush zemërohet, sillet keq dhe i dëmton të tjerët, Haxhi i tij mangësohet aq sa mangësohet edukata e tij me Allahun dhe me robërit e Tij.
Mos shko në Shtëpinë e Allahut vetëm me trup, ndërsa zemra jote mbetet rob i konflikteve dhe epsheve të dynjasë; sepse synimi më i madh është që zemra të kthehet tek Allahu dhe robi të kthehet nga Haxhi me më shumë pendim, frikë ndaj Allahut dhe qëndrueshmëri.
Përfundimi
Haxhi është adhurim që e mëson muslimanin se ai është rob i Allahut dhe nuk zotëron asgjë nga çështja e tij përveç asaj që Allahu ia mundëson.
Ai është shkollë e Teuhidit, pasimit, durimit, përulësisë, barazisë, thjeshtësisë dhe madhërimit të shenjave të Allahut.
Kush e kupton vërtet Haxhin, e kupton se e gjithë jeta është udhëtim drejt Allahut dhe se furnizimi më i mirë është devotshmëria, ashtu siç thotë Allahu:
﴿وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى﴾
“Pajisuni me furnizim, e furnizimi më i mirë është devotshmëria.”
O Allah! Bëje Haxhin e haxhilerëve të pranuar, përpjekjen e tyre të shpërblyer dhe gjynahet e tyre të falura. Ktheji te familjet e tyre të sigurt dhe të fituar, dhe na bëj neve dhe ata prej robërve të Tu të pranuar. Amin!
— Abdullah el-Etherij
