Shkrimtari izraelit Haim Horovitz kritikoi vazhdimin e zyrtarëve izraelitë në paraqitjen e objektivit të “çarmatimit të Hamasit” si një nga synimet e luftës, duke e cilësuar këtë objektiv si të paarritshëm në rrethanat aktuale. Sipas tij, përsëritja e vazhdueshme e këtij premtimi krijon një hendek midis deklaratave zyrtare dhe realitetit në terren.
Këto deklarata u bënë në një artikull të botuar nga portali N12, pasi u raportua se komandanti i Divizionit të Gazës, brigadieri Liron Batito, gjatë një takimi me zyrtarët e sigurisë në vendbanimet përreth Gazës, kishte deklaruar se misioni i ushtrisë “ende nuk ka përfunduar” dhe se operacionet do të vazhdojnë “derisa Hamasi të çarmatoset”.
Horovitz theksoi se ky objektiv është përqafuar më parë edhe nga kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu, një numër ministrash të qeverisë së tij, si dhe figura të opozitës. Megjithatë, ai vlerëson se përvoja e luftës në terren nuk mbështet mundësinë e realizimit të plotë të këtij synimi.
Autori argumenton se operacionet e gjera ushtarake të ndërmarra nga ushtria izraelite në Rripin e Gazës, të shoqëruara me shkatërrime të mëdha dhe goditje ndaj infrastrukturës ushtarake të Hamasit, nuk kanë arritur ta eliminojnë lëvizjen. Ai iu referua raporteve sipas të cilave Hamasi ka vazhduar të rekrutojë luftëtarë të rinj dhe të rifillojë prodhimin e armëve brenda Gazës.
Sipas Horovitzit, përvojat e mëparshme të Izraelit në përballje me organizata të armatosura – qoftë me lëvizjen Fatah, Hezbollahun apo Hamasin – kanë treguar se ushtria mund t’i dobësojë këto organizata dhe t’ua kufizojë aftësitë, por nuk është në gjendje t’i zhdukë plotësisht ose t’i çarmatosë tërësisht.
Ai kritikoi gjithashtu deklaratat e ministrit izraelit të Mbrojtjes, Israel Katz, i cili e ka lidhur tërheqjen nga jugu i Libanit me çarmatimin e Hezbollahut, duke pyetur se cili është mekanizmi praktik për arritjen e një objektivi të tillë, në mungesë të një plani të qartë.
Horovitz vlerësoi se Izraeli ka arritur, sipas gjykimit të tij, suksese të rëndësishme ushtarake gjatë luftës, përfshirë dobësimin e Hamasit dhe Hezbollahut dhe goditjen e drejtuesve të tyre. Megjithatë, ai bëri thirrje për miratimin e objektivave më realistë, të përqendruar në krijimin dhe ruajtjen e efektit parandalues (deterrencës), në vend të premtimeve për “fitore përfundimtare”, “shkatërrim të plotë” apo “çarmatim të plotë”.
Në përfundim të artikullit, autori paralajmëroi se vazhdimi i shpalljes së objektivave të paarritshëm mund të dëmtojë besueshmërinë e udhëheqjes izraelite përballë opinionit publik, duke bërë thirrje për një diskurs më realist, që përputhet me faktet dhe zhvillimet në terren.
