Marina e SHBA, dyshime mbi autorësinë e sulmit ndaj një anijeje tregtare në Ngushticë
Sulmi ndaj një anijeje tregtare në Ngushticën e Hormuzit, i atribuar menjëherë Iranit nga Shtetet e Bashkuara dhe një pjesë e madhe e mediave ndërkombëtare, ka ngritur pikëpyetje të shumta mbi autorësinë e vërtetë të incidentit.
Sipas Marinës amerikane, anija u sulmua nga katër dronë iranianë, tre prej të cilëve u rrëzuan nga mbrojtja ajrore, ndërsa i katërti goditi kuvertën duke shkaktuar dëme të lehta, pa penguar vazhdimin e lundrimit.
Ngjarja u përdor menjëherë si justifikim për një valë të re bombardimesh amerikane ndaj objektivave iraniane, të cilave Teherani iu përgjigj me sulme ndaj bazave amerikane. Megjithatë, lind pyetja: a kishte vërtet Irani interes të shkelte armëpushimin në një moment kur procesi diplomatik po ecte në favor të tij?
Shumë analistë e kanë pranuar se në negociatat e fundit, Irani po arrinte pothuajse të gjitha objektivat që kishte vendosur. Në këtë kontekst, nisja e një përshkallëzimi të ri ushtarak do të dëmtonte para së gjithash vetë interesat strategjike të Teheranit.
Pikërisht për këtë arsye, dyshimet mbi versionin zyrtar nuk mund të konsiderohen të pabazuara. Një tjetër element që ngre pikëpyetje është fakti se Irani nuk e mori përsipër menjëherë përgjegjësinë për sulmin, ndryshe nga rastet e mëparshme kur ka pranuar publikisht operacionet e veta ushtarake.
Madje, televizioni shtetëror iranian Press TV publikoi një deklaratë ku Republika Islamike mohonte kategorikisht çdo sulm ndaj objektivave civile dhe paralajmëronte për mundësinë e operacioneve të ashtuquajtura “me flamur të rremë”, të organizuara për të implikuar Iranin në incidente që nuk i ka kryer.
Është domethënëse që kjo deklaratë pothuajse nuk u pasqyrua nga mediat perëndimore, të cilat vijuan ta paraqisnin autorësinë iraniane si fakt të kryer. Edhe nëse pretendimet e Teheranit do të konsideroheshin propagandë, ato përbënin një element të rëndësishëm të kronikës dhe meritonin të raportoheshin.
Dyshimet shtohen edhe më shumë nga deklarata e Sekretarit të Përgjithshëm të Organizatës Ndërkombëtare Detare (IMO), Arsenio Dominguez, i cili bëri të ditur se hetimet për të përcaktuar saktësisht se çfarë ndodhi me anijen janë ende në zhvillim.
Nëse autorësia ishte kaq e qartë, siç u deklarua që në orët e para nga Uashingtoni, përse organizmi ndërkombëtar përgjegjës për sigurinë detare vazhdon të hetojë ngjarjen?
Edhe fakti që ekuipazhi i anijes mbijetoi dhe mund të dëshmojë mbi incidentin, ndërsa deri tani nuk janë bërë publike prova bindëse që lidhin sulmin me Iranin, lë vend për diskutime.
Në historinë e konflikteve në Lindjen e Mesme nuk kanë munguar episodet ku incidente të paqarta janë përdorur për të justifikuar ndërhyrje ushtarake ose për të ndryshuar ekuilibrat diplomatikë. Për këtë arsye, përpara se të shpallen fajtorët, nevojitet transparencë, hetim i pavarur dhe publikim i provave.
Deri atëherë, pyetja mbetet e hapur: a ishte ky vërtet një sulm iranian, apo edhe një herë kemi të bëjmë me një episod që rrezikon të minojë procesin e paqes dhe të favorizojë ata që kanë interes në vazhdimin e tensioneve në rajon? \tesheshi.com\
