Shejhu dijetar i madh Abdurrahman ibn Nasir Al-Barrak – Allahu e ruajtë dhe i plotësoftë shëndetin dhe mirëqenien.
Mendohet se ai është një nga imamët dhe lexuesit më të vjetër të Kuranit në Rijad, pasi ka qenë imam për rreth 67 vjet. Në vitin 1379 H (1959) ai filloi të udhëhiqte namazin në një nga xhamitë e lagjes Al-Hilla në qendër të qytetit të Rijadit. Qëndroi aty deri në fillim të viteve nëntëdhjetë hixhri (rreth viteve ’70 gregoriane). Pastaj u transferua në xhami në rrugën “Ar-Rail”, ku qëndroi imam për dhjetë vjet. Në atë xhami kishte edhe rrethe për mësimin përmendësh të Kuranit, dhe ndër ata që e mësuan Kuranin aty ishte edhe Shejhu Abdurrahman As-Sudais, imam i Xhamisë së Shenjtë në Mekë.
Pas kësaj, shejhu u transferua në lagjen Al-Faruk, në lindje të lagjes Al-Malaz, dhe mori detyrën e imamit në Xhaminë Al-Khalifi rreth vitit 1403 H (1983). Ai vazhdon ende sot të falet si imam në këtë xhami. Allahu ia shtoftë shëndetin dhe mirëqenien.
Shejhu Abdurrahman Al-Barrak ka lindur në qytetin Al-Bukairijja në rajonin Al-Kasím në vitin 1352 H (1934). Babai i tij vdiq kur ai ishte vetëm një vjeç, prandaj nuk e njohu babanë. Nëna e tij mori përsipër edukimin e tij; ajo ishte një grua e devotshme dhe e rriti me edukatë të mirë.
Në moshën pesëvjeçare, ai udhëtoi me nënën e tij në Mekë, ku u regjistrua në Shkollën Ar-Rahmanijja ndërsa ishte në klasën e dytë fillore. Por Allahu deshi që ai të prekej nga një sëmundje në sy, e cila i shkaktoi humbjen e shikimit kur ishte nëntë vjeç.
Më pas u kthye në qytetin e tij Al-Bukairijja, ku mësoi përmendësh Kuranin në moshën dhjetëvjeçare nën kujdesin e xhaxhait të tij Abdullah ibn Mansur Al-Barrak. Pastaj lexoi te mësuesi i Kuranit të qytetit, Abdurrahman Al-Kuraidis – Allahu i mëshiroftë të dy. Gjithashtu studioi shkencat islame dhe gjuhën arabe te disa dijetarë të qytetit të tij, si:
• gjykatësi Abdulaziz As-Subail
• gjykatësi Muhammad ibn Muqbil
Në vitin 1366 H (1947) ai u kthye përsëri në Mekë, ku studioi te Shejh Abdullah ibn Muhammad Al-Khalifi, imam i Xhamisë së Shenjtë. Ai gjithashtu u takua me një dijetar të madh, një nga nxënësit e shquar të dijetarit Muhammad ibn Ibrahim, ish-myfti i Arabisë Saudite. Ai ishte Shejh Salih ibn Husejn Al-Ali Al-Iraqi, një nga nxënësit e afërt të Shejh Abdulaziz ibn Baz – Allahu i mëshiroftë të gjithë. Tek ai studioi:
• teuhidin dhe akiden
• trashëgiminë islame (faraid)
• gramatikën arabe
Kur shejhu Al-Iraqi u emërua drejtor i shkollës Al-Azizijja në qytetin Ad-Dilm në jug të Rijadit, ai dëshironte që shejhu Al-Barrak ta shoqëronte. Kështu Al-Barrak udhëtoi me të në Rabi’ al-Awwal të vitit 1369 H (1950) dhe u regjistrua në atë shkollë. Kjo i dha mundësi të studionte drejtpërdrejt te Shejh Ibn Baz, i cili në atë kohë ishte gjykatës në Ad-Dilm.
Ai studioi te Ibn Baz dhe mësoi përmendësh shumë tekste klasike islame, si:
• Kitab At-Tawhid
• Usul Ath-Thalatha
• Umdat Al-Ahkam
• Bulugh Al-Maram
• pjesë nga Musnad Ahmad
• Tefsiri i Ibn Kathirit
• Ar-Rahbijja
• Al-Ajarumijja
Gjatë qëndrimit në Ad-Dilm, ai jetoi në shtëpinë e shejh Al-Iraqit dhe studioi tek ai edhe shkencën e metrikës poetike arabe (arud).
Në Ad-Dilm ai mësoi përmendësh edhe shumë tekste të tjera, si:
• Kitab At-Tawhid
• Usul Ath-Thalatha
• Al-Ajarumijja
• Qatr An-Nada
• Nadhm Ar-Rahbijja
• Alfijja e Ibn Malikut
• pjesë nga Alfijja e Al-Iraqit në shkencën e hadithit
Ai qëndroi në Ad-Dilm deri në fund të vitit 1370 H (1950) dhe kjo periudhë pati ndikim të madh në jetën e tij shkencore.
Kur u hap Instituti Shkencor në Rijad në vitin 1371 H (1951), shejhu Al-Barrak u regjistrua në të, dhe më pas në Fakultetin e Sheriatit, nga i cili u diplomua në vitin 1378 H (1958).
Ndër mësuesit e tij më të njohur ishin:
• Shejh Abdulaziz Ibn Baz
• Muhammad Al-Amin Ash-Shanqiti
• Abdurrazzaq Afifi
• Muhammad Abdurrazzaq Hamza
• Abdulaziz ibn Nasir Ar-Rashid
• Abdurrahman Al-Afriki
• Abdullatif Sarhan
• Abdullah ibn Salih Al-Khalifi
Ai gjithashtu merrte pjesë në mësimet e Shejh Muhammad ibn Ibrahim Al-Sheikh, myfti i atëhershëm i vendit.
Mësuesi që pati ndikimin më të madh në jetën e tij ishte Imam Abdulaziz Ibn Baz, nga i cili përfitoi për më shumë se 50 vjet, nga viti 1369 H (1950) deri në vdekjen e tij në 1420 H (1999).
Shejhu Al-Barrak u propozua për të qenë gjykatës, me urdhër të kryetarit të gjykatave në atë kohë, Shejh Muhammad ibn Ibrahim Al-Sheikh, por ai refuzoi. Në vend të kësaj ai u përkushtua mësimdhënies në institutet shkencore, pastaj si profesor në:
• Fakultetin e Sheriatit
• Fakultetin e Bazave të Fesë
Ai vazhdoi të jepte mësim deri sa doli në pension në vitin 1420 H (2000) dhe gjatë kësaj kohe mbikëqyri dhjetëra disertacione akademike.
Shejh Ibn Baz e kërkoi disa herë të punonte në institucionin e fetvave, por ai refuzoi. Edhe pas vdekjes së Ibn Baz, myftiu Abdulaziz Al-Sheikh e kërkoi për të njëjtën detyrë, por ai përsëri refuzoi, duke preferuar të merrej me mësimdhënie në shtëpinë e tij dhe në xhami.
Ai filloi të jepte mësime rregullisht për studentët në xhaminë pranë shtëpisë së tij që në vitin 1381 H (1961). Kur u zhvendos në shtëpinë e tij të dytë në lagjen Al-Faruk në vitin 1403 H (1983), u bë imam në Xhaminë Al-Khalifi, ku vazhdon të japë mësim deri sot.
Shejhu mban më shumë se 20 mësime javore në shkenca të ndryshme të Sheriatit dhe jep ligjërata në qytetin e Rijadit dhe në rajone të tjera të Arabisë Saudite.
Ai ka shkruar libra dhe punime në akide, hadith, fik’h dhe tefsir, si dhe ka dhënë më shumë se 7600 fetva, disa të shkruara e të verifikuara, të tjera të regjistruara.
Shejhu ka mësuar përmendësh shumë tekste klasike, ndër to:
• Bulugh Al-Maram
• Kitab At-Tawhid
• Usul Ath-Thalatha
• Al-Ajarumijja
• Kashf Ash-Shubuhat
• Qatr An-Nada
• Alfijja e Ibn Malikut
Ai ka shpjeguar shumë herë për studentët e tij:
• Aqidah At-Tahawijja
• Zad Al-Mustaqni
Shejhu dallohet gjithashtu për zërin e tij të përulur dhe recitimin e bukur najdi të Kuranit, që prek zemrat dhe shpirtrat.
