🔸 Skenarët e fundit për luftën me Iranin
1- Mbijetesa e regjimit:
Sulmet ajrore vetëm rrallëherë rrëzojnë regjime të konsoliduara. Mund të ndodhë që Donald Trump dhe kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu të shpallin fitore pas shkatërrimit të programit bërthamor dhe infrastrukturës ushtarake, me një riformatim të udhëheqjes nga brenda vetë regjimit. Disa promovojnë mundësinë e një ndërhyrjeje intensive diplomatike nga Moska dhe Pekini për të imponuar një marrëveshje që ndalon sulmet, në këmbim të rregullimeve më të gjera të sigurisë rajonale. Në këtë kontekst përmenden emra për pasimin e Ali Khamenei, përfshirë djalin e tij Mojtaba, Hassan Khomeini, ose ish-presidentin Hassan Rouhani nëse regjimi dëshiron të dërgojë një sinjal hapjeje ndaj Perëndimit.
2- Modifikimi i regjimit:
Këtu shfaqet “skenari venezuelian” pas rrëzimit të presidentit Nicolás Maduro nga forcat amerikane, ku struktura e pushtetit vazhdoi të ekzistojë me ndryshime në fasadën politike. Në këtë kuadër del në pah emri i Ali Larijani si figurë me të cilën mund të bashkëpunohet, pavarësisht retorikës së tij të ashpër.
3- Ndryshimi i regjimit:
Opozitarët në mërgim e shohin momentin si të përshtatshëm për rrëzimin e Republikës Islamike dhe krijimin e një sistemi demokratik pro-Perëndimor. Këtu përmendet Reza Pahlavi, djali i shahut të ndjerë, i cili është ofruar si udhëheqës tranzitor. Por raporti thekson se trashëgimia e të atit mbetet ende e debatueshme brenda Iranit. Po ashtu, organizata People’s Mojahedin Organization of Iran e udhëhequr nga Maryam Rajavi paraqitet si alternativë, pavarësisht historikut të saj problematik.
4- Kolapsi dhe kaosi:
Vazhdimi i bombardimeve mund të hapë rrugën për trazira etnike dhe rajonale: rebelim baluç në lindje, lëvizje kurde në veri, si dhe tensione në zonat arabe dhe azerbajxhanase. Kjo mund të çojë në shpërbërjen e aparateve të sigurisë dhe ta shndërrojë skenën në një kaos shumëpalësh.
5- Luftë e gjerë rajonale:
Përballja mund të zgjerohet drejt Libanit, Irakut apo Gjirit, përmes përfshirjes së aleatëve të Teheranit. Ky skenar nënkupton sulme të ndërsjella më të gjera, kërcënim për lundrimin në Ngushticën e Hormuzit dhe rritje të mprehtë të çmimeve të energjisë, duke i vënë fuqitë e mëdha përballë një prove të drejtpërdrejtë.
🔸 Mund të thuhet se fundi i luftës nuk do të përcaktohet vetëm nga intensiteti i bombardimeve apo numri i udhëheqësve të shënjestruar, por nga aftësia e palëve për t’i përkthyer fitoret ushtarake në një formulë politike të zbatueshme. Midis një përmbajtjeje të negociuar, riciklimit të regjimit, ndryshimit rrënjësor apo një kaosi të zgjatur, Irani mbetet në një udhëkryq historik — dhe e gjithë rajoni mban frymën në pritje të pasojave.
Qasion për Studime
