Nga Jamal Al-Hasan
Asnjë nga shkrimtarët e interesuar për çështjet e rajonit arab dhe islamik me sa kam njohuri nuk është ndalur më parë për të studiuar planin hebraik për kolonizimin e vendeve arabe si një studim i pavarur; përkundrazi, shkrimtarët i janë referuar kësaj teme me sinjalizime të caktuara sipas nevojave të studimit që secili prej tyre paraqet.
Kjo dukuri ka disa arsye, më e rëndësishmja prej të cilave është se hebrenjtë dhe agjentët e tyre punojnë gjithmonë pas mureve të trashë për të siguruar suksesin e planeve të tyre. Ata e kanë marrë këtë metodë pune pasi vunë re suksesin që ka arritur dhe vazhdon të arrijë Iblisi dhe populli i tij në mashtrimin e njerëzve. Sekreti i madh i këtij suksesi është fshehja; po t’i shihnin njerëzit Iblisin dhe popullin e tij teksa zbatojnë planet e tyre për prishjen e njerëzve, njerëzit do të shpëtonin nga sherri i këtij armiku të betuar, por ky është vullneti i Zotit.
Muret e trashë pas të cilëve punojnë hebrenjtë e kanë bërë vizionin të paqartë për shkrimtarët që merren me çështjet e këtij rajoni, e për pasojë, asnjë prej tyre nuk e ka menduar të shkruajë për këtë. Kjo që po paraqesim është një përpjekje për të depërtuar përmes atyre mureve të trashë, ndihmuar nga përplasjet e drejtpërdrejta me ata që zbatojnë planifikimin hebraik; pa kujdesin dhe mirësinë e Zotit, nuk do të ishte e mundur të shkruhej për këtë temë. Për ta plotësuar këtë kërkim, bashkëpunimi është i domosdoshëm, sepse çdo grup njerëzish, madje çdo individ, ka një këndvështrim përmes të cilit shikon. Kjo tregon, natyrisht, se imazhi përfundimtar i kërkimit do të mundësonte arritjen te plani gjithëpërfshirës dhe depërtimin e mureve të trashë nëse përvojat individuale do të lidheshin me njëra-tjetrën.
Një vështrim historik
Përpjekja e hebrenjve për të kolonizuar vendet arabe është në fakt kulmi i përpjekjeve hebraike në armiqësinë e tyre ndaj njeriut përgjatë epokave të historisë. Armiqësia e hebrenjve ndaj njeriut është “vëlla” me armiqësinë e Iblisit ndaj njeriut që kur u krijua Ademi (paqja qoftë mbi të) dhe Iblisi refuzoi t’i bënte sexhde deri në Ditën e Gjykimit. Mbase hebrenjtë përfaqësojnë në mënyrën më të qartë imazhin e djajve njerëzorë; kjo është ajo që i çoi hebrenjtë në vrasjen e profetëve të tyre dhe në përpjekjen për të vrarë Isain dhe Muhamedin (paqja qoftë mbi ta). Për shkak të dështimit të tyre për një qëllim që Zoti e ka dashur dhe për shkak të një kujdesi të qartë të Mëshirshmit, ata kanë vazhduar armiqësinë ndaj umeteve të tyre dhe ende po përpiqen të asgjësojnë fenë nëse munden, por: (…që njerëzit e Librit të dinë se ata nuk kanë asnjë fuqi mbi mirësinë e Allahut, dhe se mirësia është në dorën e Allahut, të cilën Ai ia jep kujt të dojë. Allahu është Zotërues i mirësisë së madhe) (Al-Hadid: 29).
Për të arritur qëllimet e tyre, ata vazhdojnë të bashkëpunojnë me Iblisin dhe popullin e tij prej xhindëve, duke pasur parasysh se qëllimet janë të përbashkëta: (Dhe ndoqën atë që tregonin djajtë në mbretërinë e Sulejmanit. Sulejmani nuk u bë mohues, por djajtë ishin mohues; u mësonin njerëzve magjinë…) (Al-Baqarah: 102). Ata ende e përdorin këtë magji për të ndikuar mbi udhëheqësit për të arritur qëllimet e tyre, por njerëzit janë në harresë për këtë, siç kanë sugjeruar edhe disa gazeta si “Dawn” e Pakistanit.
Përdorimi i shpirtrave dhe magjisë
Manifestimi më i qartë i këtij bashkëpunimi është ajo që ndodh në shoqatat e “komunikimit me shpirtrat” të përhapura në mbarë botën, të cilat e konsiderojnë veten si një shoqatë e vetme. Kjo deklaratë ishte e domosdoshme për të njohur një nga sekretet pas të cilave fshihen periudhat e gjata të fazave të planifikimit hebraik, si dhe për të kuptuar realitetin e mentalitetit hebraik dhe qëllimin përfundimtar të atij plani: prishjen e njeriut dhe kontrollin mbi të.
Vlerësimi
Hebrenjtë kanë një cilësi të veçantë që i dallon nga kombet e tjera: ata janë një komb parazit; nuk mund të qëndrojnë në këmbë pa mbështetjen e të tjerëve: (Atyre u është caktuar poshtërimi kudo që të gjenden, përveç nëse kapen për litarin e Allahut dhe litarin e njerëzve…) (Al-Imran: 112). Ata janë të shpërndarë për të thithur pasuritë e kombeve të ndryshme, saktësisht ashtu siç bëjnë krimbat parazitë. Ata thithin energjitë e atyre kombeve në nivele të ndryshme: ekonomike, politike apo ushtarake. Kanë pasur sukses në këtë në një masë të madhe, jo për shkak të inteligjencës së tyre siç mendojnë disa, por për një arsye tjetër për të cilën njerëzit janë neglizhentë.
Për ta njohur këtë arsye, njeriu duhet të ketë njohuri mbi rrymat e përgjithshme të drejtimit të historisë njerëzore, të cilat janë rryma të pashmangshme të caktuara nga Zoti në tokë: (…ato ditë Ne i ndërrojmë mes njerëzve…) (Al-Imran: 140). Qëllimet njerëzore që janë në drejtimin e këtyre rrymave realizohen në mënyrë mbresëlënëse; ndërsa qëllimet që kanë drejtime të kundërta me këto rryma dështojnë pashmangshmërisht. Sa u përket qëllimeve që kanë drejtime paksa të devijuara, suksesi apo dështimi i tyre varet nga këndi i devijimit, ose sipas shprehjes matematike: në përpjesëtim me kosinusin e këndit të devijimit.
Qëllimet e hebrenjve ishin në drejtimin e një caktimi që Zoti kishte shpallur për ta në suren “Al-Isra”: (Dhe Ne paralajmëruam Bijtë e Izraelit në Libër: Ju do të bëni shkatërrime në tokë dy herë dhe do të ngrini kokë me një mendjemadhësi të madhe…) (Al-Isra: 4-8). Rrjedha e historisë njerëzore ishte që të korruptohej në duart e hebrenjve dhe që ata të dominonin në tokë në një nivel të lartë, e kjo është arsyeja që çoi në suksesin e madh të planifikimit hebraik. Njeriu mund të kuptojë gjithashtu nga ajetet – e Zoti e di më së miri – se shenja e kësaj dhe fundi i saj është Xhamia Al-Aksa, ku çështja përmbyset dhe drejtimi i historisë njerëzore bëhet drejt zhdukjes së korrupsionit të Bijve të Izraelit nga toka.
Drejtimi i historisë drejt Islamit
Vëzhguesi i ngjarjeve sot vëren se shumica e aktiviteteve hebraike po japin rezultate krejtësisht të kundërta, qofshin ato aktivitete propagandistike apo ushtarake. Ata që jetojnë në vendet e huaja e ndjejnë këtë qartë, dhe ata që praktikojnë udhëheqjen e punës fidaiste (rezistencës) e ndjejnë këtë edhe më qartë. Kjo është një nga shenjat e sihariqit se drejtimi i historisë njerëzore është bërë në favor të umetit mysliman.
Prandaj, suksesi i madh pritet për çdo veprim që ecën në drejtim të rrymës së zhdukjes së “Izraelit”, dhe dështimi i plotë për çdo veprim që kontribuon në forcimin e tij. Le ta shprehim këtë fizikisht duke thënë se çdo veprim kundër Bijve të Izraelit fiton një nxitim (akselerim), ndërsa çdo veprim për forcimin e tyre fiton një frenim (decelerim), saktësisht si guri që e hedh nga lart-poshtë ose nga poshtë-lart.
Manifestimet e planifikimit hebraik
Kuptimi i planifikimit “izraelit” vjen përmes vëmendjes ndaj manifestimeve të tij. Këto manifestime janë të shumta në vendet arabe, por kanë identitet të paqartë sepse mbi shikimin tonë ka një vello të krijuar nga media dhe edukimi i deformuar përgjatë një kohe të gjatë. Duhet të pranojmë se edukimi ynë aktual është i gabuar dhe i drejtuar për t’i shërbyer armiqve, e më pas duhet të kthehemi te këto fakte realiste:
Kurani Famëlartë si burim i të gjitha të vërtetave të padiskutueshme.
Qytetërimi i shekullit XX është i ngjyrosur në moralin e tij me ngjyrën e korruptuar hebraik; hebrenjtë kanë arritur një pozitë të lartë në botë dhe ëndërrojnë të zëvendësojnë praninë amerikano-angleze në vendet arabe.
Islami ende i lidh popujt myslimanë me emocionin e tij fetar pavarësisht përpjekjeve për përçarje.
“Izraeli” gjen mbështetje të plotë për mbijetesën e tij nga të krishterët dhe magjistët (adhuruesit e zjarrit).
Kombi në ngritje dhe kombi i prapambetur
Shumë njerëz që zbatojnë planifikimin hebraik e bëjnë këtë pa e ditur; ne nuk synojmë t’i mbrojmë ata, por synojmë ta studiojmë çështjen në mënyrë që të vendosim një plan përballë. Shkencëtarët e qytetërimit e kanë diskutuar këtë dhe e kanë konsideruar kufirin ndarës mes kombit në ngritje dhe atij të prapambetur: në kombin e prapambetur mbizotëron ndjenja se ngjarjet nuk kanë lidhje mes tyre dhe përdoret shpesh fjala “rastësi”, ndërsa në kombin në ngritje njerëzit e kuptojnë se çdo ngjarje ka vendin e saj në një planifikim të caktuar.
