Lexim në domethëniet e fjalimit dhe të rënies dëshmor
Momenti i tanishëm në historinë e Brigadave el-Kassam përfaqëson një “kthesë simbolike dhe ushtarake” jashtëzakonisht të ndjeshme. Shpallja e rënies dëshmor të një grupi komandantësh të nivelit të parë—në krye të tyre shefi i shtabit, Muhamed Senvar (Ebu Ibrahim), dhe zëdhënësi i njohur, Hudhejfe el-Kahlut (Ebu Ubejda) njëkohësisht me shfaqjen e “Ebu Ubejdes së ri”, nuk është thjesht një ngjarje lajmi; përkundrazi, është një dokument ushtarak që e konsakron konceptin e “rezistencës së qëndrueshme”.
Së pari: (fusha dhe fjala)… domethënia e rënies dëshmor të komandantëve
Fakti që në njoftim përfshihet “shefi i shtabit” dhe “komandantët e brigadave dhe të prodhimit (armëve)” krah për krah me “komandantin e sistemit mediatik”, pasqyron unitetin e fatit dhe unitetin e frontit në mendimin e Kassamit:
• Muhamed Senvar, Raed Sa‘d, Muhamed Shabaneh, Raed Sa‘d dhe Hekem el-‘Isa: këta përfaqësojnë “mendjen operative dhe të prodhimit”. Rënia e tyre dëshmor në zemër të përballjes mbyll hapësirën e dyshimit mbi ekzistencën e udhëheqjes larg fronteve dhe i jep “pasuesit” legjitimitetin e gjakut, i cili është më i fortë se legjitimiteti i mandatimit organizativ.
• Hudhejfe el-Kahlut (Ebu Ubejda themelues): zbulimi i identitetit të tij pas rënies dëshmor duket se synon të thotë: ai që e drejtoi “luftën e ndërgjegjes” për dy dekada nuk ishte thjesht një “zë”, por një komandant që e përballoi fushën derisa e arriti dëshirën e tij, për të lënë pas një “shkollë”, jo thjesht një “kujtesë”.
Së dyti: “Ebu Ubejda” nga personi te titulli… trashëgimia e idesë
Në fjalim u tha: “Ne trashëguam nga komandanti Hudhejfe el-Kahlut titullin e tij (Ebu Ubejda) dhe një amanet që të vazhdojmë rrugën.” Kjo fjali nënkupton:
• Shkatërrimin e simbolikës individuale: sapo titulli i kalon një zëdhënësi të ri, pushtuesi e kupton se ka përballë një “institucion zëdhënësish”, jo një person të vetëm. Kjo ua zbraz vrasjeve (targetimeve) përmbajtjen strategjike; sepse nëse vritet “Ebu Ubejda”, nga rrënojat del një “Ebu Ubejda” tjetër me të njëjtin veshje, të njëjtën ton, të njëjtin qëndrim.
• Vazhdimësinë strukturore: dalja e zëdhënësit të ri me fjalë që pasqyrojnë “kënaqësi dhe bindje të palëkundur” konfirmon se zinxhiri i komandës dhe i kontrollit në sistemin mediatik nuk u prek nga mungesa e kreut, çka tregon një fleksibilitet organizativ të jashtëzakonshëm.
Së treti: Analiza e mesazheve politike dhe të terrenit në fjalimin e ri
Zëdhënësi i ri nuk filloi nga zero, por ndërtoi mbi “padrejtësinë fitimtare” dhe vendosi bazat për fazën pas ndalimit të luftimeve:
• Lidhja me bazën shoqërore: “Ne jemi nga ju dhe ju jeni nga ne”… është një mesazh riparimi emocional për publikun e Gazës, që synon t’ua presë rrugën përpjekjeve izraelite për të krijuar një hendek mes popullit dhe rezistencës së tij pas shkallës së shkatërrimit.
• Përforcimi i një ekuacioni: përshkrimi i armëpushimit si “fryti i qëndresës” dhe theksimi i “të drejtës për t’u përgjigjur” tregon se rezistenca pavarësisht humbjes së komandantëve ende e ruan aftësinë për të vazhduar; ajo nuk flet me gjuhën e të mposhturit, por me gjuhën e atij që vëzhgon dhe angazhohet nga pozita e një modeli që ndiqet.
Së katërti: Dështimi i inteligjencës izraelite (dilema e ripërsëritur)
Për pushtuesin, ky fjalim është një “ankth sigurie” për disa arsye:
• Rishfaqja e objektivit: pushtuesi mendoi se, duke i dhënë fund jetës së Hudhejfe el-Kahlutit, e mbylli përgjithmonë faqen e “të maskuarit”; por u befasua se “i maskuari” u kthye si ide që i tejkalon personat—që do të thotë se beteja psikologjike u kthye në pikën zero.
• Aftësia për prodhim nën zjarr: dalja e një fjalimi me këtë rend, qartësi dhe disiplinë nënkupton se “kuzhinat mediatike” dhe teknike të Kassamit ende punojnë me efikasitet, pavarësisht tmerrit të agresionit dhe “spastrimit teknologjik” të çdo pëllëmbe në Gaza.
• Gërryerja e rrëfimit të “vendosmërisë së përfundimit”: “Shin Bet-i” dhe “Mosad-i” e vëzhgojnë këtë shfaqje si dëshmi se ajo që ushtria e quan “xhepa rezistence” të “pastruar” ende është e aftë të prodhojë veprim politik dhe mediatik nga zemra e Gazës. Kjo e vendos Netanjahun përballë një dileme: “Si të fitojmë mbi një armik që ende ka tribunë mediatike, dhe struktura e tij nuk është ‘piramidë e ngurtë’ që shembet me prerjen e kokës, por ‘strukturë rrjetëzore fleksibile’?” Rënia dëshmor e komandantëve të këshillit ushtarak dhe brigadave nuk prodhoi boshllëk; përkundrazi, u aktivizuan “udhëheqjet alternative”.
Përmbledhje e qëndrimit
Strategjia “ideja nuk vritet” është ajo që e bën rezistencën palestineze një strukturë të pamposhtshme. Një rezistencë që i ndërton simbolet e veta mbi “kuptime”, jo mbi “pamje”, është rezistencë me vazhdimësi që i tejkalon moshat e komandantëve. Ebu Ubejda u largua apo mbeti i maskuari u bë atdhe, dhe atdheu nuk vdes.
Jemi përballë fazës së “rezistencës rrjetëzore”: ku komandanti shndërrohet në frymëzim, zëdhënësi në shkollë, dhe dëshmia në karburant për riformësim. “Ebu Ubejda i ri” nuk është thjesht zëvendësim, por shpallje e dështimit të projektit izraelit të “djegies së ndërgjegjes”. Ra dëshmor “Hudhejfe”, trupi që të mbetet “Ebu Ubejda”, simboli; dhe Gaza të vërtetojë se “institucioni” që e mposhti pamjen është një institucion pjellor, i aftë të prodhojë udhëheqës nën zhurmën e avionëve dhe nga mes i rrënojave.
Mesazhi përmbyllës i rezistencës: “Trupi largohet, por maska mbetet; dhe fjala e shkruar me gjak është deklarata që nuk mbaron.”
/Shkruar nga: Rami Abu Zbideh, studiues i çështjeve ushtarake/
