Një natë e ngarkuar politike dhe diplomatike u shndërrua në arenë deklaratash të ashpra, ku fjala u bë armë po aq e rëndë sa raketat. Kryeministri dhe njëkohësisht Ministri i Jashtëm i Katarit lëshoi një sërë akuzash të forta ndaj Izraelit, duke e quajtur sulmin e fundit “të poshtër” dhe “pa precedent në historinë moderne”.
Ai theksoi se Izraeli ka shënjestruar një lagje të banuar, të mbushur me shkolla dhe misione diplomatike, duke e konsideruar aktin një provë të madhe për gjithë rendin ndërkombëtar: “A keni dëgjuar ndonjëherë për një shtet që sulmon një shtet ndërmjetës me avionë luftarakë?” – pyeti ai me ton sfidues.
Katar: Mesazhi ynë është paqe, por sovraniteti nuk negociohet
Nga Doha, mesazhi ishte i qartë: Katari është një zë për paqen dhe diplomacinë, por durimi ka kufij. Kryeministri paralajmëroi: “Nuk do të tolerojmë kurrë ndaj sovranitetit dhe sigurisë sonë.” Ai nënvizoi se ekstremistët që qeverisin sot Izraelin nuk kanë më prioritet lirimin e pengjeve dhe nuk çajnë kokën për jetët e qytetarëve të tyre.
Izraeli: Objektivi ishte Hamasi, jo Katari
Në anën tjetër, përfaqësuesi izraelit në Këshillin e Sigurimit mbajti një qëndrim të prerë: “Udhëheqësit e Hamasit ishin objektivi i vetëm i sulmit tonë në Doha. Nuk ka më vend të sigurt për terroristët, as në Gaza, as në Teheran, as në Doha.” Dhe më pas një paralajmërim i qartë për Katarin: ose ta dëbojë Hamasin, ose Izraeli do ta bëjë vetë këtë.
Në gjuhën diplomatike, kjo ishte një akuzë e hapur dhe një ftesë për përplasje direkte.
Jordania: “Një qeveri e çmendur mbi ligjin”
Nga Aman, reagimi nuk vonoi. Ministri i Jashtëm i Jordanisë e cilësoi Izraelin si një qeveri të “çmendur, të mbushur me urrejtje” që e sheh veten mbi ligjin ndërkombëtar. Ai e përshkroi sulmin ndaj Katarit si një akt të poshtër dhe shkelje flagrante të sovranitetit: “Ne qëndrojmë me Katarin në çdo hap që ndërmerr për të mbrojtur sigurinë e tij.”
Jordanianët shkuan më tej, duke akuzuar Izraelin se po shpif dhe po justifikon tradhti ndaj Katarit, pavarësisht gjithçkaje që ky vend ka bërë për të ndalur luftën.
Një rajon në prag të një epoke të re
Nga fjala e fortë e Katarit, tek kërcënimet e Izraelit, e deri tek solidariteti i Jordanisë, tabloja është e qartë: rajoni po hyn në një fazë ku aleancat tradicionale po lëkunden dhe ku çdo sulm ka potencialin të ndezë një zjarr të ri.
Në këtë vorbull ngjarjesh, mbetet një pyetje e hapur: a do të jetë kjo kriza që do të vendosë vijat e reja të lojës politike në Lindjen e Mesme? Apo një tjetër akt në dramën e gjatë të një rajoni që nuk njeh qetësi?
