Në vitin 1940, Kina dhe Rusia u bashkuan me një qëllim të vetëm: të zhduknin një njeri!
Një hero nga heronjtë e panjohur të umetit, kujtimi i të cilit u fshi me qëllim nga faqet e historisë sonë.
Ai refuzoi të përkulej para pushtuesve, zgjodhi t’i rezistojë kësaj aleance agresive që kishte ardhur për të penguar lindjen e një shteti që do të bashkonte muslimanët në ato troje.
Më 29 prill 1951, Uthman Batur u kap rob.
Ai nuk u dorëzua, por e përballoi vdekjen me madhështi dhe dinjitet, duke thirrur “Lā ilāhe illā Allāh” dhe duke lartësuar Allahun.
Atij i prenë hundën dhe veshin, ashtu siç i bënë Luanit të Allahut, Ḥamza ibn ‘Abdil-Muṭṭalibit – Allāhu qoftë i kënaqur me të.
U ekzekutua ndërsa gjëmoi me tekbire, duke ecur me qëndrueshmëri drejt vdekjes.
E kur lajmi arriti tek nëna e tij, ajo me krenari dhe dinjitet tha:
“Për një ditë si kjo e rrita”
