Për herë të parë që nga fillimi i luftës, institucionet ushtarake izraelite pranojnë qartazi humbjet e rënda në njerëz. Sipas një raporti të publikuar nga gazeta hebraike Maariv, ushtria përballet me mungesa serioze në radhët e njësive luftarake:
⸻
🔻 Sipas vlerësimeve të ushtrisë izraelite:
• Mungesë prej 300 komandantësh të njësive luftarake
• Mungesë e 7500 ushtarëve në terren
• Mungesë prej 2500 personash në mbështetjen luftarake
• Korpusi i inxhinierisë ushtarake është në krizën më të rrezikshme, duke detyruar komandën të caktojë rreshterë në vend të oficerëve për të udhëhequr njësi të tëra luftarake
⸻
⚠️ Cilat janë arsyet?
• Zgjerimi i zonave të përplasjes që nga fillimi i luftës
• Rritja e numrit të të plagosurve nga radhët e komandantëve
• Lodhja, stresi dhe dorëheqja nga pozitat e komandës për shkak të presioneve të vazhdueshme
• Shkëputja e gjatë nga familjet, që ka shtyrë shumë oficerë të kërkojnë transferime
⸻
🧭 Përpjekje për zgjidhje?
Ushtria ka hapur kurse urgjente për përgatitjen e oficerëve rezervistë në bazën ushtarake “Baha’d 1”, por vetë komanda paralajmëron:
“Tani, konsumimi ka filluar të godasë nivelet më të larta të lidershipit ushtarak.”
⸻
📌 Kuptimi në terren:
Këto shifra tregojnë se kapaciteti komandues në vijën e frontit është në rënie të rrezikshme, veçanërisht në njësitë që mbështeten në vendimmarrje të shpejtë taktike dhe fleksibilitet në luftime.
Mungesa e komandantëve = dobësim i iniciativës = rritje e viktimave = lëkundje e vijës së frontit
⸻
Ushtria që prej dekadash e konsideronte veten si “forca më efikase në Lindjen e Mesme”, tani po lufton një luftë të gjatë pa udhëheqës në terren.
👉 Kjo nuk është thyerje në armë – por thyerje në njerëz.
🧠 Implikimet strategjike: çfarë do të thotë kjo për vijimin e luftës?
Kjo krizë e konsumimit nuk është vetëm problem personeli. Ajo është simptomë e një lodhjeje sistemike të ushtrisë izraelite, e cila prej muajsh është e zhytur në një luftë pa afat, pa fitore të qarta dhe pa objektiva të përcaktuar.
Mungesa e lidershipit të mesëm – komandantët e fushës, drejtuesit e njësive luftarake dhe strukturat taktike – është goditja më e rëndë që mund të marrë një ushtri gjatë një konflikti të zgjatur. Këta janë njerëzit që vendosin në sekonda, që udhëheqin në rrëmujë, që mbajnë në këmbë moralin e ushtarëve. Kur ata mungojnë, zinxhiri i komandës copëzohet.
⸻
🔄 Përpjekjet për të zëvendësuar humbjet: rrugë e mbyllur?
Kur ushtria izraelite detyrohet të caktojë rreshterë në vend të oficerëve, dhe të hapë kurse emergjente për oficerë rezervistë, kjo tregon se rezervat janë duke u shteruar. Kjo është një shenjtërim i dështimit të parandalimit, dhe një dëshmi se konflikti ka hyrë në një fazë konsumimi që dëmton vetë strukturën e forcës luftarake.
⸻
📉 Nga krenaria kombëtare, në lodhjen kolektive
Ushtria izraelite ka qenë prej kohësh institucioni më i besuar nga shoqëria izraelite, e ndërtuar mbi një mit themelor: efikasitet, profesionalizëm, fitore të sigurta. Por tani, ky mit po kriset me çdo javë që kalon. Jo për shkak të mungesës së teknologjisë apo armëve moderne, por për shkak të mungesës së njerëzve që të udhëheqin dhe të luftojnë.
E gjithë kjo ndodh ndërsa shoqëria izraelite vetë përjeton kriza të njëpasnjëshme morale, politike dhe psikologjike – nga kundërshtimi ndaj qeverisë Netanjahu, te pyetjet e forta mbi qëllimet e luftës në Gaza dhe koston e saj njerëzore.
⸻
🔚 Ky nuk është fundi i luftës – por është fillimi i fundores për një ushtri të rraskapitur
Kur një ushtri lufton pa komandantë, pa qëllime të qarta dhe me humbje të mëdha, ajo nuk është më një forcë sulmuese – por një organizatë që përpiqet të mbijetojë.
Kjo nuk do të thotë që Izraeli do të humbë ushtarakisht nesër, por do të thotë se rruga përpara është e mbushur me konsum të pandalshëm, me goditje morale, dhe me rënie të vazhdueshme të performancës në çdo nivel.
Lufta e gjatë ka filluar të hajë vetë trupin që e nisi.
⸻
Përgatiti & analizoi në shqip: [kohaislame.com]
Burimi: Maariv, përmbledhur nga kanalet ushtarake & mediat sociale
