Nga: Alon Mizrahi |
Prej muajsh tashmë, bota po ndjek me ankth dhe tmerr skenat e luftës së përgjakshme në Gaza. Por, përtej pasojave të dukshme – viktimave, shkatërrimit, urisë dhe zhvendosjeve – qëndron një dinamikë më e thellë: ajo që lidhet drejtpërdrejt me karakterin psikologjik dhe vizionin ekstrem të kryeministrit izraelit Benjamin Netanyahu.
Në një analizë të guximshme të publikuar më 25 prill 2024 në platformën X, analisti dhe shkrimtari izraelit Alon Mizrahi jep një pasqyrë tronditëse të profilit të këtij lideri dhe motivimeve të tij reale prapa luftës në Gaza. Më shumë se një udhëheqës politik, Netanyahu përshkruhet si një personazh tragjik, i shtyrë nga çrregullime të thella mendore, komplekse patologjike dhe obsesione personale.
⸻
Kush është vërtet Benjamin Netanyahu?
Sipas Mizrahit, Netanyahu nuk është thjesht një politikan autoritar. Ai është një “i çrregullt pa ndjenja njerëzore”, “mashtrues kronik” dhe “njeri që vuan nga madhështi patologjike”. Ai është një mendimtar sipërfaqësor, pa thellësi strategjike, por që arrin të imponohet përmes një kombinimi fatkeq të mashtrimit të pandërprerë dhe një kulture politike që toleron injorancën e organizuar – veçanërisht brenda elitave perëndimore dhe në strukturat sioniste ndërkombëtare.
Netanyahu është i frikësuar. Ai nuk ndërmerr asnjë hap frontal apo të drejtpërdrejtë. Ai luan me kohën, duke përdorur strategjinë e rraskapitjes graduale – një lloj vetë-shkatërrimi i heshtur që bën që katastrofa të duket si proces natyral, jo si vendim i qëllimshëm.
⸻
Tre objektivat e luftës në Gaza sipas Mizrahit
1. Fuqizimi i frikës dhe antisemitizmit për interesa personale
Mizrahi thekson: Netanyahu dëshiron ta kthejë urrejtjen ndaj Izraelit dhe hebrenjve në një mjet për të fuqizuar pushtetin e tij. Sa më shumë ndihen hebrenjtë të kërcënuar, aq më shumë ata dorëzohen tek liderë paranojakë si Netanyahu. Në këtë mënyrë, ai merr zërin ekskluziv të përfaqësimit hebraik global – një pozicion që i ushqen narcizmin dhe dëshirën për dominim personal.
2. Shkatërrimi përfundimtar i çështjes palestineze
Qëllimi i dytë është më i qartë se kurrë: përfundimi i çështjes palestineze përmes spastrimit etnik, gjenocidit të heshtur dhe zhdukjes graduale të realitetit politik të Palestinës. Netanyahu e sheh ekzistencën e këtij populli si “një re që rëndon mbi Izraelin” – dhe kërkon ta shpërbëjë njëherë e mirë. Ai beson se kontrolli i tij mbi vendimmarrjen amerikane do ta lejojë ta zbatojë këtë plan pa pasoja.
3. Dominimi rajonal dhe zhdukja e çdo kundërshtari
Në planin afatgjatë, Netanyahu synon të shtrihet përtej Gazës: drejt Libanit, Jordanisë, Sirisë dhe madje edhe Egjiptit. Ky është një vizion imperial, i frymëzuar nga kolonializmi klasik, i mbështetur nga forcat neokonservatore në SHBA dhe elitën sioniste. Për të arritur këtë, ai kërkon eliminimin e Iranit dhe çdo fuqie tjetër që kundërshton hegjemoninë izraelito-amerikane në rajon.
⸻
Por a do t’i arrijë këto objektiva?
Mizrahi është kategorik: “Plani i Netanyahut do të dështojë.”
Pse? Sepse është një plan i ndërtuar mbi iluzione, jo mbi realitet. Ai nuk llogarit:
• rezistencën në rritje nga shoqëritë perëndimore;
• vendosmërinë e Kinës, Rusisë dhe Jugut Global për t’i dhënë fund dominimit perëndimor;
• gjendjen shpirtërore dhe fizike të shkatërruar të vetë shoqërisë izraelite.
Mbi të gjitha, Netanyahu e tepron sepse është i verbër nga vetëdija e rreme e pushtetit dhe bindja se të gjithë mund të manipulohen. Ai e sheh popullin amerikan si të frikësuar, të manipuluar, si një turmë që mund të kontrollohet me propagandë.
⸻
Një përfundim i zymtë: fundi i Izraelit që njohim
Mizrahi përfundon me një ironi therëse dhe domethënëse:
“Në këtë paradoks të çuditshëm, çdo njeri që dëshiron shkatërrimin e Izraelit duhet të brohorasë për Netanyahun. Dhe çdo kush që dëshiron shpëtimin e tij, duhet të punojë për ta larguar atë sa më shpejt.”
Ai parashikon se pas kësaj katastrofe që tashmë po ndodh në kohë reale, nuk do të mbetet askush që ta mbrojë ideologjinë sioniste. Dhe një “revolucion amerikan i dytë” do të jetë pasojë e pashmangshme e destabilitetit global që po mbjell Netanyahu.
⸻
Në vend të epilogut:
Kjo analizë nuk është thjesht një akuzë personale ndaj një lideri të diskutueshëm. Ajo është një thirrje për zgjim ndërkombëtar – një ftesë për të parë përtej propagandës, për të kuptuar rrënjët e dhunës dhe për të reaguar para se të jetë shumë vonë. Sepse pas çdo fëmije të uritur në Gaza, pas çdo shkatërrimi të shtëpisë, pas çdo shpërthimi, fshihet një logjikë e sëmurë politike që duhet ekspozuar dhe ndalur.
