Zëvendësimi i interesit me ndarjen e fitimit është treguar se ka pasoja të gjera. Disa nga pikat e rëndësishme janë shënuar më poshtë:
- Krijimi i parasë do të fokusohet tek investimet dhe nuk do të bazohet më në dhënien e kredive, siç ndodh aktualisht. Kjo vlen si për paranë me fuqi të lartë të krijuar nga banka qendrore, ashtu edhe për kreditë që krijohen nga bankat tregtare. Kjo lidhje e drejtpërdrejtë e bën më të lehtë kontrollin e furnizimit me para në përputhje me rritjen e ekonomisë, shumë më efektivisht sesa në sistemin aktual.
- Kërkesa për para do të jetë funksion i nivelit të të ardhurave dhe i ndryshimeve të pritura në produktivitetin e investimeve, siç pasqyrohet në shkallën e fitimit. Argumentohet se kërkesa për para do të jetë më e qëndrueshme në një ekonomi islame sesa në një sistem që bazohet në interes.
E njëjta gjë vlen edhe për fusha të tjera si puna, marrëdhëniet industriale dhe popullsia. Diskutimet zakonisht mbeten në nivel parimesh, ndërsa kërkesat që lidhen me përmbushjen e komponentëve të dytë dhe të tretë të ekonomisë islame nuk realizohen. E njëjta vlen edhe për marrëdhëniet ekonomike ndërkombëtare. Madje as objektivat e politikave në kontekstin ndërkombëtar nuk trajtohen siç duhet. Analizat e pavarura mbi realitetin ekzistues dhe strategjitë për transformimin islam të marrëdhënieve ekonomike ndërkombëtare janë përpjekur vetëm në lidhje me vendet myslimane. Një kornizë më universale ende nuk është përvetësuar.
Duhet theksuar se vizioni islam nuk ka nxitur vëmendje të barabartë ndaj të gjitha dimensioneve të menaxhimit ekonomik apo të gjitha fushave të veprimtarisë ekonomike. Më shumë vëmendje i është kushtuar sjelljes së orientuar islame të agjentëve ekonomikë dhe funksionimit të mekanizmit të tregut nën ndikimin e saj. Sektori monetar ka marrë një vëmendje të tillë sepse ndalimi i interesit është një kontribut i madh islam në çështjet ekonomike. Komponenti i dytë, analiza e realitetit ekzistues, është thelbësisht shumë i dobët. Një arsye mund të jetë mungesa e të dhënave empirike të rëndësishme për studime të tilla. Shumica e studimeve teorike i përkasin komponentit të tretë, por ato vuajnë nga mungesa e materialit që ka të bëjë me komponentin e parë, domethënë nxjerrjen e qëllimeve dhe vlerave islame të lidhura posaçërisht me fusha të ndryshme të veprimtarisë ekonomike. Kjo vlen edhe për ekonominë monetare, e cila ka përparësi të lartë në ekonominë islame bashkëkohore. Një arsye kryesore për këtë mangësi ka qenë paaftësia e ekonomistëve profesionistë myslimanë për të pasur qasje të drejtpërdrejtë në Kuran, Sunet, Fikh dhe historinë islame. Kontributet nga dijetarët e Sheriatit, në përgjithësi, mungojnë në rëndësi sepse ata nuk janë plotësisht të vetëdijshëm për çështjet specifike që lidhen me aspekte të ndryshme të ekonomisë moderne. Zhvillimi i duhur i ekonomisë islame si një disiplinë kërkon, përveç kontributeve pioniere individuale, edhe përpjekje të organizuara institucionale, të cilat vetëm universitetet dhe institutet e arsimit të lartë mund t’i përballojnë. Progresi i arritur deri tani, i cili ka qenë kryesisht rezultat i përpjekjeve individuale, është njëkohësisht i rëndësishëm dhe inkurajues, duke pasur parasysh gjendjen aktuale të ekonomisë dhe nevojat ende të papërmbushura të shoqërisë.
