Përparimi i mëtejshëm i ekonomisë islame kërkon bashkëpunim më të ngushtë midis ekonomistëve islamë dhe dijetarëve të Sheriatit, nga njëra anë, dhe ekonomistëve islamë dhe kolegëve të tyre, veçanërisht atyre jo-myslimanë. Mënyra se si një dijetar arrin deri në një vendim ose përshkrim politik (në çështje që nuk mbulohen drejtpërdrejt nga teksti i Kuranit dhe Sunetit) dhe mënyra se si një ekonomist bën këtë kanë shumë ngjashmëri. Të dy po përpiqen të promovojnë mirëqenien sociale dhe të zgjidhin çdo konflikt midis interesit privat dhe interesit publik. Por secili e bën këtë në mënyrën e tij. Juristi shpesh citohet nga autoritete më shumë se sa që paraqet argumente ose thotë arsyet e tij. Ekonomisti është trajnuar të merret me arsyet në mënyrë analitike. Ndërveprimi me ekonomistin ka të ngjarë ta detyrojë juristin të kthehet më shpesh në parimet e para sesa ka qenë i zakonshëm së fundmi. Juristi, megjithatë, ka një perspektivë më të gjerë mbi objektivat e Sheriatit në lidhje me transaksionet ekonomike, gjë që trajnimi i ngushtë i ekonomistit nuk ia ofron kurrë atij. Çdo përshkrim politike që vjen nga ekonomistët ka nevojë të rishikohet në një perspektivë më të gjerë. Ekonomisti, megjithatë, nuk duhet ta pranojë verdiktin juridik pasivisht. Përkundrazi, ai duhet të kuptojë metodologjinë e juristit, të asimilojë perspektivën e tij dhe të rishikojë çështjen. Vetëm ky lloj i ngushtë ndërveprimi, i përqendruar në çështje të veçanta si qira, shpërndarje fitimi, ose zekat mbi asetet industriale, ka të ngjarë të sjellë një trup udhëzimesh ose përshkrimesh politike që i përgjigjën nevojave të shoqërisë dhe në përputhje me objektivat e Sheriatit.
Ndërveprimi me profesionin e ekonomisë është i nevojshëm për të siguruar një analizë të thelluar për tu përshtatur me realitetin e ekonomisë ndërkombëtare. Ekonomia islame nuk është e destinuar të jetë specifike për vendet myslimane. Apeli i saj është universal. Le të shqyrtohen nga afër përshkrimet dhe udhëzimet e saj nga njerëz me gjykim të shëndoshë praktik, duke i krahasuar dhe kundërvënë ato me atë që njohin vetë.
Ata mund të gjykojnë ekonominë islame sipas dy kritereve të qëndrueshmërisë logjike dhe efikasitetit praktik në dritën e kuptimit të tyre të situatës ekonomike. Duke qenë se këto kritere gjithashtu përbëjnë pikat e referencës për ekonomistët islam, së bashku me objektivat e Sheriatit që janë pika e tyre unike e referencës, ata padyshim do të përfitojnë nga ky ndërveprim. Ky është gjithashtu një ushtrim i nevojshëm për të fituar pranueshmëri universale për ekonominë islame. Ekonomistët profesionistë nuk mund të mos e vlerësojnë faktin që ekonomia islame po kërkon të sigurojë, përmes arsyes së ndihmuar nga udhëzimi hyjnor, disa nga qëllimet e njëjta që ata po përpiqen t’i sigurojnë vetëm përmes arsyes.
