Nga Enesi ibn Malik (Allahu qoftë i kënaqur me të), i cili transmeton se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë:
“Nëse vjen Kiameti dhe në dorën e dikujt prej jush është një fidan palme, dhe nëse ka mundësi të mos ngrihet derisa ta mbjellë, le ta bëjë.”
(Musned i Imam Ahmed ibn Hanbel – hadith i saktë)
Fidani (fesile): është palma e vogël nga e cila rritet palma që jep fruta.
🔹 Profeti ﷺ na tregon se edhe në kohë trazirash dhe paqëndrueshmërie, si ato që paraprijnë Ditën e Kiametit, myslimani duhet të vazhdojë të bëjë punë të dobishme, edhe nëse nuk pret t’i shohë frytet dhe rezultatet e saj.
Kjo kuptohet nga përmendja e fidanit në hadith, sepse dihet që ai ka nevojë për shumë kohë derisa të rritet dhe të japë fryte. Kjo do të thotë se, në atë moment, nuk do të përfitohet prej tij, sepse pas Kiametit toka do të ndryshohet.
Atëherë, pse të mbillet?
Dhe për çfarë na nxit i Dërguari ﷺ në këtë hadith?
Ky hadith tregon se nuk ka vend për pesimizëm, errësirë mendore dhe dembelizëm. Profeti ﷺ na urdhëron të punojmë edhe mes trazirave që paraprijnë Kiametin.
Feja jonë na udhëzon të realizojmë projektet dhe veprat tona, edhe nëse jemi të bindur se nuk do t’i shohim frytet e tyre në këtë botë.
Kjo është edukim për myslimanin që të jetë pozitiv: të bësh mirë është e kërkuar për vetë vlerën e saj, dhe qëllimi i mirë dhe synimi i dobisë janë të kërkuara fetarisht si mënyrë mendimi dhe sjelljeje.
Kam lexuar se një shkrimtar perëndimor ka shkruar një libër me titull:
“Vdis bosh!” (Die Empty)
Në të cilin thotë:
“Mos shko në varr duke mbajtur brenda vetes më të mirën që ke. Zgjidh gjithmonë të vdesësh bosh.
Domethënë:
Gjithë të mirën që ke brenda vetes, duhet ta japësh para se të largohesh.
Nëse ke një ide të mirë – zbatoje.
Nëse ke dije të dobishme – shpërndaje.
Nëse ke një qëllim të thellë – realizoje.”
Sikur këto fjalë të jenë një vazhdim praktik i hadithit të fidanit.
Prandaj i them vetes dhe juve:
Mbillni fidanët tuaj në zemrat e atyre që ju rrethojnë:
familjes suaj, fqinjëve, nxënësve, miqve tuaj… 🌿
Ashtu siç njeriu është i urdhëruar të mbjellë fidanin edhe në prag të Kiametit, po ashtu myslimani nuk duhet të ndalojë së mbjelli të mirën në zemrat e njerëzve, edhe në kohë trazirash dhe devijimesh.
Dhe ndoshta ajo që mbillet në zemrat e disa njerëzve është më e dobishme dhe më frytdhënëse se mbjellja e kopshteve të tëra, sepse zemrat e njerëzve janë tokë pjellore për këto vepra.
Dr. Halid Drejis
