Qëndrimi i Brukselit ndaj Gazës ngre pikëpyetje për transparencën dhe standardet e dyfishta të Brukselit
Fjalët kanë rëndësi, thoshte dikush. Por në Bruksel ato duket se janë kthyer thjesht në një ushtrim retorik, një mënyrë për t’u shfaqur moralisht i angazhuar pa marrë kurrë përgjegjësi konkrete.
Bashkimi Evropian, i cili nuk ka hezituar të miratojë njëzet e dy paketa sanksionesh kundër Rusisë për pushtimin e Ukrainës, shfaq një fytyrë krejt tjetër kur bëhet fjalë për Gazën. Dhe krahasimi është i pamëshirshëm.
Siç theksoi së fundmi kardinali Víctor Manuel Fernández, prefekt i Dikasterit për Doktrinën e Besimit: “Bashkimi Evropian vendos sanksione ekonomike ndaj një vendi dhe dërgon ndihmë financiare e armë për një tjetër; megjithatë nuk vepron njësoj përballë pushtimeve të tjera, madje edhe më të rënda, me pasoja edhe më brutale për popullsi të tëra”.
Janë fjalë që duhet të nxisnin reflektim, por që duket se përplasen në muret e zyrave të Brukselit – të paktën atyre në katet e larta, të mirëkondicionuara – pa gjetur dëgjues.
Komedia e deklaratave
Përfaqësuesja e Lartë e BE-së për Politikën e Jashtme, Kaja Kallas, u akuzua së fundmi se gjatë një takimi privat me zyrtarë meksikanë kishte krahasuar trajtimin që Izraeli u bën palestinezëve me sistemin e aparteidit në Afrikën e Jugut.
Një deklaratë e tillë, nëse konfirmohet, do të kishte një peshë politike të konsiderueshme. Megjithatë, përballë kërcënimeve të ministrit izraelit të Jashtëm, Gideon Sa’ar, për ndërprerjen e marrëdhënieve me drejtuesit e BE-së, Kallas u tërhoq menjëherë, duke bërë thirrje për shkëmbime “respektuese dhe konstruktive”.
Një “krizë” që zgjati vetëm pak orë. Vetëm disa ditë më vonë, më 22 qershor, komisionerja evropiane për Mesdheun, Dubravka Šuica, u prit me të gjitha nderimet në Jerusalem nga presidenti izraelit Isaac Herzog dhe ministri Gideon Sa’ar.
Përpara tyre, ajo ritheksoi “mbështetjen e plotë të BE-së për të drejtën e Izraelit për sigurinë”, duke e cilësuar vendin “një nga partnerët tanë kyç”. Janë fjalë që tingëllojnë si një shuplakë për miliona qytetarë evropianë që kanë nënshkruar peticione për pezullimin e Marrëveshjes së Asociimit BE–Izrael.
Dhe marrin një kuptim edhe më të hidhur kur kujtohet se e njëjta Šuica ka qenë pjesë e të ashtuquajturit “Bord të Paqes” së Donald Trump, i cili, mes shumë polemikash, po synon t’i garantojë vetes imunitet të plotë ligjor.
Muri i heshtjes në Bruksel
Por komedia nuk përfundon këtu. Ndërsa Šuica shtrëngonte duart në Jerusalem, Komisioni Evropian – siç bën të ditur EuObserver – refuzonte të publikonte shtatëmbëdhjetë dokumente lidhur me financimet e BE-së për Gazën, duke argumentuar se nuk ekziston “një interes publik mbizotërues” që të justifikojë publikimin e tyre.
Vendimi mban firmën e Michael Karnitschnig, ushtrues detyre i kreut të zyrës së Komisionit Evropian për Lindjen e Mesme. Mbetet për t’u kuptuar se çfarë konsideron Brukseli si “interes publik”, pasi qytetarët evropianë me shumë gjasë do të kishin të drejtë të dinin se si janë përdorur fondet e tyre: për panele diellore, impiante të shkripëzimit, projekte të energjisë së rinovueshme, spitale apo shkolla.
Një pjesë e madhe e këtyre infrastrukturave ka të ngjarë të jetë shkatërruar nga bombardimet izraelite. Por sipas Komisionit, të dihet se çfarë është shkatërruar dhe sa u ka kushtuar kjo taksapaguesve evropianë, “nuk përbën interes publik”. Dikush mund të mendojë se bëhet fjalë për siklet politik, por përballë një vetëbesimi dhe arrogance të tillë, ndoshta kemi të bëjmë thjesht me neglizhencë.
Fjalët dhe faktet
Siç vëren EuObserver, refuzimi i Komisionit erdhi pikërisht në të njëjtën ditë kur Zyra e Kombeve të Bashkuara për të Drejtat e Njeriut foli për gjenocid në Gaza. Një përkim që tregon shumë për prioritetet e Bashkimit Evropian.
Paradoksi është i dukshëm: njëzet e dy paketa sanksionesh kundër Moskës nga njëra anë dhe marrëdhënie diplomatike të palëkundura me Tel Avivin nga ana tjetër. Dhjetëra miliarda euro për të armatosur Kievin, ndërsa mbizotëron heshtja për shkatërrimin e infrastrukturave të financuara nga taksapaguesit evropianë në Gaza.
Fjalë të ashpra ndaj Putinit, por pëshpërima të sikletshme kur bëhet fjalë për Netanyahun. Bashkimi Evropian duket se është shndërruar në një institucion që flet gjuhën e të drejtave të njeriut vetëm kur kjo i leverdis, ndërsa në praktikë zbaton një standard moral të dyfishtë. Kjo qasje e cenon besueshmërinë e tij në arenën ndërkombëtare dhe bie ndesh me vlerat që pretendon se përfaqëson. \tesheshi.com\
