Paqja e pamundur me një Rusi cinike dhe sfiduese
Sulmi i Moskës në orët e para të së enjtes, me 574 dronë dhe 40 raketa, vrau nëntë civilë dhe plagosi dhjetëra të tjerë. Një nga sulmet shkatërroi një pjesë të një fabrike industriale amerikane në pronësi të Flex Ltd. në Zakarpattia, pranë kufirit me Poloninë, në një veprim me peshë të qartë simbolike.
Volodymyr Zelensky e denoncoi sulmin si të qëllimshëm: “Ne besojmë se ishte një sulm i qëllimshëm ndaj pronës amerikane në Ukrainë, ndaj investimeve amerikane.” Siç raporton CNN, zgjedhja e një objektivi larg frontit tregon se Moska nuk po kërkon deeskalim, por përkundrazi dëshiron të ekspozojë Uashingtonin dhe të ndërlikojë bisedimet tashmë të brishta të paqes.
Bllokime diplomatike pas Alaskës
Një javë pas takimit Trump-Putin në Alaskë, pamja është se Moska po fiton kohë.
Presidenti rus po ndjek ende një strategji zgjatjeje dhe dobësimi ushtarak, duke kërkuar përfitime të vogla, por të qëndrueshme në front. Sergey Lavrov po merr përsëri rolin e negociatorit të vjetër sovjetik, duke propozuar procedura që kërkojnë kohë me “diskutime ekspertësh” dhe “rekomandime” në mënyrë që të vonojë çdo përparim të konsiderueshëm.
Zelensky duket i gatshëm të dëgjojë Trump-in, por shmang kurthet e vendosura nga Moska. Lëshimi i territorit në Donbas, siç kërkon Kremlini, do të thoshte një ngrirje e përkohshme që më vonë do të zhvillohej në një pushtim të ri të Kievit. Për presidentin ukrainas, një “paqe” e tillë është e barabartë me vetëvrasje strategjike.
Qëndrimi i Trump-it dhe dobësitë evropiane
Presidenti amerikan po lëviz midis mesazheve kontradiktore. Nga njëra anë, ai e mirëpret Putinin si një bashkëbisedues të barabartë dhe sugjeron se mund ta ushtrojë presion mbi Kievin për kompromise. Nga ana tjetër, ai lë të kuptohet se është në favor të sulmeve ukrainase në tokën ruse, duke deklaruar se “është shumë e vështirë të fitosh një luftë pa sulmuar vendin e agresorit”.
Edhe për çështjen e trupave amerikane në një forcë të ardhshme parandaluese, ai e ndryshoi qëndrimin e tij brenda pak orësh, duke e lënë fillimisht të hapur mundësinë e pjesëmarrjes dhe më pas duke e anuluar atë për shkak të reagimeve.
Udhëheqësit evropianë, Macron dhe Scholz, u përpoqën në Shtëpinë e Bardhë ta distanconin Trump-in nga ndikimi i Putinit dhe t’i paraqisnin atij një propozim për “garanci sigurie” pas luftës. Megjithatë, plani mbetet i paqartë dhe i vështirë për t’u zbatuar pa SHBA-në.
Pamja e përgjithshme
Administrata Trump flet për “dritë në fund të tunelit”, por zhvillimet në terren tregojnë të kundërtën. Trump mund të pretendojë rolin e të vetmit udhëheqës që flet me të dyja palët, por sulmet ruse tregojnë se Moska nuk ka ndërmend të tërhiqet.
Koha është në anën e saj, Ukraina nuk mund të pranojë një paqe të imponuar me kushtet ruse, ndërsa Evropës i mungon një strategji autonome.
Siç pranoi Sekretari i Shtetit Marco Rubio: “Jemi ende shumë larg. Nuk jemi në prag të një marrëveshjeje paqeje.” Ky është ndoshta vlerësimi më realist i një procesi që filloi me pritjet, por që tashmë po zhytet në realitetin e vjetër dhe të njohur të luftës.
Trump: Brenda dy javësh do të dimë nëse do të ketë paqe
Kujtohet se dje presidenti amerikan deklaroi se do të dinte më shumë rreth shanseve të arritjes së paqes “brenda dy javëve të ardhshme”.
Në një intervistë telefonike me prezantuesin konservator të radios Todd Starnes, kur u pyet nëse do të kishte paqe, ai theksoi se nëse nuk ka përparim, “mund të na duhet të ndjekim një qasje të ndryshme”.
