Rami Abu Zubaida – studiues në çështje ushtarake dhe të sigurisë
Në çdo luftë që zhvillon “Izraeli”, censura ushtarake kthehet në skenë si një mjet qendror për kontrollimin e peizazhit mediatik dhe të sigurisë. Kjo censurë nuk është thjesht një rekomandim profesional apo një masë parandaluese – ajo është një strukturë zyrtare institucionale që i përket ushtrisë së okupimit izraelit dhe ka autorizime ligjore të rrepta e të menjëhershme. Kjo i mundëson asaj të bllokojë informacionin ose të ndalojë publikimin në mënyrë të menjëhershme dhe detyruese për çdo medium brenda entitetit – dhe nganjëherë edhe jashtë kufijve të tij.
⸻
Fusha e kompetencës
Censura ushtarake kontrollon gjithçka që publikohet në lidhje me:
✅ Operacionet ushtarake në zhvillim ose të pritshme.
✅ Humbjet në ushtrinë izraelite (të vrarë dhe të plagosur).
✅ Vendet ku bien raketat që godasin brendësinë e Izraelit.
✅ Emrat dhe adresat e personave të sigurisë dhe ushtarakëve.
✅ Detaje mbi sistemet e mbrojtjes ajrore, lëvizjet e trupave, ose lokacionet e ndjeshme si reaktori bërthamor në Dimona apo komanda ajrore në Tel Nof.
⸻
Qëllimet e censurës gjatë luftës
1. Mbrojtja e sigurisë kombëtare: Parandalimi i rrjedhjes së informacionit që mund të ndihmojë “armikun” (kushdo qoftë ai), si për shembull zbulimi i lokacionit të goditjeve apo efektivitetit të mbrojtjes.
2. Parandalimi i panikut dhe frikës: Ruajtja e frontit të brendshëm nga kolapsi psikologjik, sidomos në rastet e sulmeve të raketave apo operacioneve të veçanta.
3. Menaxhimi i narrativës zyrtare: Drejtimi i mediave për të shpërndarë një version unik, të qëndrueshëm dhe të përputhur me objektivat shtetërore të luftës.
⸻
Shembuj nga realiteti
Gjatë agresionit të fundit në Gaza, mediat izraelite u përmbajtën nga publikimi i emrave të ushtarëve të plagosur apo detajeve për plagët e tyre, përveçse pas një deklarate zyrtare nga censura.
Gjatë sulmit të fundit iranian me raketa drejt thellësisë izraelite, censura nuk lejoi publikimin e vendeve të sakta të goditjeve në Tel Aviv apo llojit të dëmeve për disa orë – dhe disa informacione mbetën tërësisht të bllokuara.
Madje edhe gazetat ndërkombëtare që kanë zyra brenda entitetit (Izraelit) i nënshtrohen këtij rregulli: atyre u kërkohet të dërgojnë materialet me përmbajtje të ndjeshme për kontroll tek zyra e censurës ushtarake përpara publikimit.
⸻
Ndikimi në ndërgjegjen e publikut
Ndikimi i censurës shfaqet në faktin se qytetari izraelit, megjithëse jeton në një zonë të përplasjes së ashpër, nuk merr informacione të drejtpërdrejta apo të sakta për humbjet apo dështimet në siguri dhe në ushtri – përveçse pasi ato janë filtruar ose përpunuar në një formë propagandistike që kënaq institucionet e sigurisë.
⸻
Në përfundim:
Censura ushtarake izraelite nuk është vetëm një mjet për kontrollin e informacionit – ajo është pjesë e mekanizmave të luftës psikologjike që përdor “Izraeli”: brenda vendit për të ruajtur imazhin e tij dhe jashtë tij për të imponuar narrativën e vet. Por në epokën e informacionit dhe transparencës mediatike, kjo censurë nuk arrin gjithmonë të fshehë të vërtetat – gjë që po shkakton gjithnjë e më shumë çarje në “frontin e besimit” ndërmjet udhëheqjes dhe publikut.
Burimi: Telegram – Military_Security
