Disa mund ta shohin këtë pyetje me dozë skepticizmi dhe të pyesin: Çfarë lidhje ka djalli me konfliktet ushtarake? Megjithatë, duke analizuar me vëmendje ajetet kuranore, diktojmë se shejtani luan një rol determinues në luftëra të kësaj natyre.
Allahu i Lartësuar demaskon ndikimin e shejtanit mbi njerëzit gjatë ballafaqimeve:
{الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُوا أَوْلِيَاءَ الشَّيْطَانِ ۖ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفًا}
“Besimtarët luftojnë në rrugën e Allahut, ndërsa ata që nuk besojnë luftojnë në rrugën e tagutit (djallit/idhullit). Prandaj, luftoni miqtë e shejtanit! Vërtet, kurthi i shejtanit është i dobët.” [En-Nisa: 76]
Imam es-Sa’di (Allahu e mëshiroftë) thekson: “Ky është një njoftim hyjnor se besimtarët luftojnë në rrugë të Tij… dhe se lufta në rrugën e tagutit është një derivat i mohimit (kufrit). Angazhimi i robit në xhihad në rrugën e Allahut është në raport proporcional me forcën e besimit të tij.” (Tefsir es-Sa’di, fq. 187).
Objektivi parësor i shejtanit është tjetërsimi i qëllimit (nijetit) në zemrat e njerëzve, duke i shtyrë ata të luftojnë për motive jashtëpërndirtshme, duke i nxjerrë nga rruga e Allahut drejt asaj të tagutit. Çdo luftë që nuk synon lartësimin e Fjalës së Allahut mbi tokë, klasifikohet si luftë në rrugën e tagutit.
Dikotomia e Grupeve: Hizbullah dhe Hizbush-Shejtan
Allahu i ka kategorizuar njerëzit në dy fronte: Grupi i Allahut dhe Grupi i Shejtanit. Për grupin e parë, Ai thotë:
{وَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ}
“Kushdo që merr për mbrojtës Allahun, të Dërguarin e Tij dhe besimtarët, (le ta dijë se) vërtet, grupi i Allahut është ngadhënjyesi.” [El-Maide: 56]
Për grupin e dytë, Ai deklaron:
{اسْتَحْوَذَ عَلێهِمُ الشَّيْطَانُ فَأَنْسَاهُمْ ذِكْرَ اللَّهِ ۚ أُولَٰئِكَ حِزْبُ الشَّيْطَانِ ۚ أَلَا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطَانِ هُمُ الْخَاسِرُونَ}
“Shejtani ka mbizotëruar mbi ta dhe i ka bërë ta harrojnë përmendjen e Allahut. Ata janë grupi i shejtanit. Ta dini se vërtet grupi i shejtanit janë të dështuarit.” [El-Muxhadele: 19]
Përdorimi i emërtimeve prestigjioze nuk nënkupton domosdoshmërisht ekzistencën e atyre cilësive te mbartësi. “Hizbullah” (Partia e Allahut) apo “Ensarullah” (Ndihmëtarët e Allahut) janë terma kuranorë me peshë të lartë, por adoptimi i tyre si emra organizatash nuk i bën ato automatikisht pjesë të këtij grupi të lavdëruar. Asnjë musliman sunit që e njeh thelbin e fesë së tij nuk beson se “Hizbullahu në Liban” apo “Ensarullahu në Jemen” përfaqësojnë vërtet referencat kuranore. Nëse veprimet e tyre nuk përkojnë me rrugën e Allahut, ata de fakto mbeten mbështetës të forcave destruktive.
Lufta Psikologjike: Kultivimi i Frikës dhe Iluzioneve
Një ndër instrumentet kryesore të shejtanit është mbjellja e disfatizmit dhe frikës ndaj kundërshtarit.
Allahu thotë:
{إِنَّمَا ذَٰلِكُمُ الشَّيْطَانُ يُخَوِّفُ أَوْلِيَاءَهُ فَلَا تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ}
“Kjo është vetëm prej shejtanit, i cili u kall frikën (njerëzve) përmes miqve të vet. Pra, mos u frikësoni prej tyre, por frikësohuni vetëm prej Meje, nëse jeni besimtarë.” [Ali Imran: 175]
Kjo përfaqëson luftën psikologjike që instrumentet e shejtanit operojnë për të indoktrinuar masat se forcat si shteti i hebrenjve apo superfuqitë si Amerika janë të pamposhtura dhe zotërojnë kontrollin absolut të globit. Megjithatë, dinamikat e luftës po dëshmojnë të kundërtën.
Shfrytëzimi i Mëkateve dhe Strategjia e Përçarjes
Shejtani shfrytëzon pikat e dobëta dhe gabimet e njerëzve për të shkaktuar thyerje morale.
Allahu thotë:
{إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْم الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا}
“Vërtet, ata që u thyen prej jush ditën kur u ndeshën dy ushtritë, shejtani i shtyu në rrëshqitje për shkak të disa veprave (mëkateve) që kishin bërë.” [Ali Imran: 155]
Po ashtu, ai nxit konfliktin brendapërbrenda muslimanëve përmes gjuhës së urrejtjes:
{وَقُل لِّعِبَادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ۚ إِنَّ الشَّيْطَانَ يَنزَغُ بَيْنَهُمْ}
“Thuaju robërve të Mi që të thonë atë që është më e mira; vërtet, shejtani nxit përçarje mes tyre.” [El-Isra: 53]
Profeti ﷺ ka paralajmëruar:
«إِنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ أَيِسَ أَنْ يَعْبُدَهُ الْمُصَلُّونَ فِي جَزِيرَةِ الْعَرَبِ، وَلَكِنْ فِي التَّحْرِيشِ بَيْنَهُمْ»
“Vërtet, shejtani ka humbur shpresën se do të adhurohet nga falësit e namazit në Gadishullin Arabik, mirëpo ai (synon) nxitjen e armiqësisë (provokimin e konflikteve) mes tyre.” [Transmeton Muslimi]
Ata që analizojnë me kthjelltësi debatet e fundit mbi rreshtimin krah projekteve rajonale të huaja, e kuptojnë se si polemikat e ashpra dhe retorika e pakujdesshme po shërbejnë për të dobësuar unitetin e Ehli Sunetit. Në vend që ky moment të shërbente për unifikimin e umetit, po përdoret nga shejtani për fragmentarizimin e mëtejshëm të tij.
O Allah, na fal ne dhe vëllezërit tanë që na paraprinë në besim, dhe mos lejo në zemrat tona urrejtje ndaj atyre që besuan.
Shkroi: Dr. Adel Hasan Jusuf el-Hamad
