1. Më shumë përkushtim
Fryma e sekularizmit materialist është tejet e aftë në joshjen e njeriut bashkëkohor. Ajo formëson një psikologji tokësore e konsumiste, e cila e bën njeriun të nënvlerësojë ndalesat fetare dhe të shkëputet nga shumë prej vlerave dhe standardeve morale.
Për ta mbrojtur rininë nga ky vërshim shkatërrues, nuk ka rrugë tjetër përveçse ta forcojmë lidhjen e saj me adhurimin, ta thellojmë lidhjen e saj me Allahun dhe të krijojmë një rrymë të fuqishme shpirtërore e devocionale, e cila e zvogëlon në sytë e saj vlerën e kësaj bote dhe e zbeh shkëlqimin mashtrues të saj.
2. Më shumë epërsi
Për ta ngushtuar hendekun qytetërues ndërmjet nesh dhe Perëndimit, nuk kemi rrugë tjetër përveçse të arrijmë epërsi në fushën shkencore dhe teknologjike, nëpërmjet një arsimi më cilësor dhe një formimi profesional e shkencor më të lartë.
3. Kalimi nga të qenët i ndikuar në të qenët ndikues
Kjo realizohet duke kaluar nga shqetësimi vetëm për çështjet personale në kujdesin për çështjet publike; nga vetëpërmirësimi në reformimin e shoqërisë; dhe nga diskursi lokal në një diskurs me shtrirje botërore.
4. Vetëdije e plotë, e cila ndërtohet mbi tri nivele
a. Vetëdija parandaluese
Është vetëdija mbi realitetin e transformimeve dhe rrezikun që ato paraqesin për individin dhe shoqërinë, përpara se ato të përhapen dhe të shfaqen pasojat e tyre.
b. Vetëdija gjatë përballjes
Kjo nënkupton ruajtjen e vetëdijes gjatë procesit të përballjes dhe rezistencës. Burimi i devijimit mund të jetë një, por mjetet dhe format e tij janë të shumta.
Përfaqësuesit e perëndimorizimit e kuptojnë se larmia e metodave është çelësi i suksesit të projekteve të tyre. Prandaj nuk duhet kufizuar përballja vetëm ndaj një mjeti të caktuar, sepse armiku mund të depërtojë përmes mjeteve të tjera ose nga “dyert e pasme”.
c. Vetëdija pasuese (kurative)
Nëse një individ ose një grup pëson devijim në bindjet, vlerat ose parimet e tij, kjo vetëdije ndihmon në analizimin e pasojave të atij devijimi dhe në gjetjen e mënyrës më të përshtatshme për trajtimin edukativ, intelektual dhe psikologjik.
5. Forcimi i rolit të intelektualit islam nga dijetarët dhe thirrësit
Dijetarët dhe thirrësit islamë janë shtresa që gëzon besim dhe pranim të gjerë në shoqëritë konservatore.
Megjithatë, disa prej tyre e minimizojnë rolin e intelektualit të përkushtuar, me arsyetimin se angazhimi kulturor e largon atë nga dituria fetare, thirrja islame dhe përvetësimi i dijes së thellë.
Ndërkohë, intelektuali i orientuar nga fryma perëndimore gëzon një hapësirë të gjerë veprimi dhe liri të madhe në përhapjen e projektit të tij kulturor.
Prandaj, është e domosdoshme që dijetarët dhe thirrësit ta mbështesin, ta inkurajojnë dhe ta fuqizojnë intelektualin islam të përkushtuar.
6. Ndërtimi i një reference institucionale kulturore islame
Epoka jonë është epoka e punës institucionale. Ajo kërkon bashkimin e përpjekjeve, ndërthurjen e ideve dhe hartimin e një projekti qytetërues gjithëpërfshirës, i cili të ngrihet si një fortesë e pathyeshme përballë valës së perëndimorizimit që synon të deformojë sistemin e vlerave fisnike.
7. Khalid Haxhi thotë: “Muslimanët kanë një rol të dyfishtë.”
Muslimanët duhet të përballen me Perëndimin materialist, i cili nuk pranon dialog të vërtetë, por njëkohësisht duhet të zgjojnë ndërgjegjen e njerëzimit, përfshirë edhe vetë perëndimorët.
Ata duhet t’ua kujtojnë njerëzve se moderniteti ka nevojë për adhurim, ekonomia botërore ka nevojë të kalojë nga “pasuria e sendeve” te “pasuria e njeriut”, ndërsa politika duhet të kalojë nga “politika e interesave” te “politika e moralit”.
Këtu shfaqet universaliteti i Islamit dhe aftësia e tij për të ofruar një alternativë qytetëruese.
8. Zbulimi i realitetit të rrymës hedoniste dhe libertine
Duhet të sqarohet se rryma hedoniste dhe libertine nuk është armike vetëm e muslimanëve; para së gjithash ajo është armike e vetë njeriut.
Ajo synon shpërbërjen e personalitetit njerëzor dhe shkatërrimin e qenies së tij, siç e ka theksuar edhe Abdulvehab el-Mesiri.
9. Sqarimi i terminologjisë së paqartë dhe mashtruese
Është e domosdoshme të shpjegohen termat e mjegullt dhe mashtrues që disa muslimanë i pranojnë pa shqyrtim kritik.
Kjo arrihet duke zbuluar lidhjen ndërmjet këtyre sloganeve joshëse dhe projekteve të hegjemonisë politike perëndimore që fshihen pas tyre.
Maxhid ibën Muhamed El-Esmerij
