Në rrethin İspir të provincës Erzurum, jeton haxheshë Sali Yalçın, e cila është 114 vjeçe dhe ka lindur në vitin 1912. Gjatë pothuajse një shekulli të jetës së saj, ajo thuajse nuk kishte hyrë kurrë në spital.
Prej 14 vitesh, haxheshë Salia është e shtrirë në shtrat, ndërsa përkujdesjen ndaj saj e kanë marrë përsipër djali i saj dhe nusja, të cilët kujdesen për të me përkushtim në shtëpi.
Nusja e saj, Ajshe Yalçın, tha me fjalë prekëse:
“Meqë ishte e kënaqur me mua, nuk pranoi të shkonte te askush tjetër përveç meje.”
0
Kjo histori përmbledh në mënyrë të bukur kuptimin e mirësjelljes ndaj prindërve dhe të moshuarve, besnikërisë dhe mirënjohjes. Ajo na kujton se kujdesi për të moshuarit nuk është vetëm një detyrim, por edhe një mëshirë dhe një begati e madhe për çdo familje.
