Një shoqëri që është rebeluar kundër identitetit të saj.
Një shoqëri që nuk i njeh parimet dhe vlerat e saj themelore.
Një shoqëri e prapambetur ndaj botës së saj.
Një shoqëri që mohon vetveten.
Një shoqëri e rënduar psikologjikisht, e mposhtur shpirtërisht dhe e devijuar moralisht.
Një shoqëri ku bashkohen këto katër fatkeqësi:
(Padituria – Varfërimi – Sëmundja – Banaliteti)
Kjo është shoqëria që armiqtë përpiqen ta krijojnë.
Nëse arrijnë ta krijojnë, atëherë do të shohësh në të çudira, anomali dhe turpe të panumërta.
Kjo shoqëri do të largohet nga çdo e mirë dhe do të rendë pas çdo të keqeje.
Do ta shohësh duke iu afruar asaj që e shkatërron dhe duke u larguar nga ajo që i bën dobi.
Do ta shohësh duke u përpjekur me zell të ecë prapa, ndërsa refuzon çdo rrugë të vërtetë që e çon përpara.
Me rastin e asaj që ndodh çdo vit gjatë periudhës së provimeve përfundimtare…
Ata që janë korruptuar në shoqërinë tonë përpiqen ta shndërrojnë korrupsionin individual në korrupsion institucional, të mbështetur drejtpërdrejt ose tërthorazi nga institucionet.
I sheh se si u japin fëmijëve të tyre disa njohuri shkollore, por pastaj përpiqen t’ua rrisin notat dhe rezultatin përfundimtar përmes mashtrimit dhe ryshfetit ndaj disa drejtorëve, mësuesve dhe korrigjuesve të provimeve.
Kështu fëmija kalon shkollën fillore me mashtrim, më pas kalon edhe shkollën e mesme të ulët me të njëjtën metodë, pastaj hyn në shkollën e mesme të lartë dhe vazhdon të ketë sukses pasi është stërvitur mirë në mashtrim, me metoda tradicionale dhe moderne.
Më pas hyn në universitet, tashmë i mësuar me mashtrimin, derisa mashtrimi bëhet metodë e jetës së tij dhe pjesë e karakterit të tij.
Diplomohet me mashtrim dhe merr diplomën me mashtrim.
Pas kësaj, mos pyet për mjekun që vret pacientët nga padituria, inxhinierin pa ndërgjegje, gjykatësin e korruptuar apo mësuesin e degjeneruar, e kështu me radhë…
Fatkeqësisht…
Mendja e shoqërisë është gërryer prej vitesh, derisa ka harruar pse është krijuar në këtë jetë.
Njerëzit e saj kanë filluar të sillen sikur do të jetojnë përgjithmonë në këtë botë.
Prandaj u mësuan me mashtrimin në jetë, shumë prej tyre u mahnitën pas zhveshjes dhe ekspozimit të vajzave, shumica mbyllën sytë para devijimeve morale mes gjinive dhe pranuan të bashkëjetojnë me korrupsionin dhe të korruptuarit.
Ndërkohë, shumë prej këtyre njerëzve nuk pranojnë as të bashkëjetojnë me njerëzit e ndershëm dhe të devotshëm, madje bezdisen vetëm nga prania e tyre.
Parulla e tyre është:
“Nxirrini familjen e Lutit nga qyteti juaj, sepse ata janë njerëz që duan të jenë të pastër.”
Dhe Zoti im ka thënë të vërtetën kur thotë:
“Është shfaqur shkatërrimi në tokë dhe në det për shkak të asaj që kanë punuar duart e njerëzve, që Ai t’i bëjë të shijojnë një pjesë të asaj që kanë bërë, në mënyrë që të kthehen (tek e vërteta).”
(Er-Rum, 41)
Një shoqëri për të cilën shumica e saj përshkruhet saktë nga fjala e poetit:
Koka mbi trup është një gjë e sigurt,
por prania e mendjes brenda saj mbetet e diskutueshme.
Dhe ndoshta përfundimi më i saktë është ky:
Brezi që mbështet regjimet autoritare, që për shëndetin e tij dëgjon këdo që i predikon sisteme të ndryshme jetese, që informacionin dhe dijen e merr nga inteligjenca artificiale dhe nga çdo faqe e dyshimtë në internet, që imiton çdo krijues përmbajtjeje të panjohur, që në çështjet e fesë pyet këdo që ulet në karrigen e ligjërimit dhe fetvave, që merr si referencë figura mediatike për historinë, që ndjek valltarë, këngëtarë, aktorë e figura të famshme, që i kthen njerëzit e pamoralshëm në idhuj dhe që ikën nga realiteti i tij duke u zhytur vetëm në ndjekjen e futbollit…
është një brez që është përgatitur për ta pritur Dexhallin (Mesihun e rremë), dhe që i ka plotësuar kushtet për ta besuar dhe ndjekur atë.
Shkruar nga: Dr. Ali Kasim.
