Ky traktat është një nga veprat më të rëndësishme të historisë islame. Fakti që Imam Ahmed ibn Hanbeli e shkroi atë në një kohë kur sprova e “krijimit të Kuranit” po lëkundte themelet e shoqërisë, i jep këtij teksti një peshë të jashtëzakonshme. Pasioni i Muhadithit të madh, Shejkh el-Albanit, për ta kopjuar atë me dorën e tij pas njëmbëdhjetë shekujsh, dëshmon se vlerat e saj janë të përjetshme dhe mbeten udhërrëfyese për çdo brez.
”Usul es-Sunneh”: Bazat e Sunetit nga Imam Ahmedi
Një libërth që nuk i kalon disa faqe, e megjithatë konsiderohet si një nga veprat më madhështore të shkruara në sqarimin e besimit të selefëve.
Imam i Ehli Sunetit e shkroi atë me dorën e tij për të vendosur peshoren e besimit në kohë fitnesh (sprovash).
”Usul es-Sunneh” (Bazat e Sunetit) është një traktat i shkurtër që Imam Ahmed ibn Hanbeli (Allahu e mëshiroftë) ia diktoi nxënësit të tij, Abdus ibn Malik el-Attar. Ajo përmban përmbledhjen e besimit të Ehli Sunetit dhe Xhematit, duke shërbyer si një peshore ndarëse mes Sunetit dhe bidatit (shpikjes në fe) në kohë trazirash.
Pikat kryesore të vendosura nga Imami:
1- Pasimi i Sahabëve: Kapja fort pas rrugës së shokëve të Profetit, lënia e bidateve dhe bindja se çdo bidat është humbje.
2- Largimi nga Debatet: Ndalimi i polemikave dhe shoqërimit me njerëzit e epsheve dhe të kelami-t (filozofisë spekulative).
3- Kurani: Është fjalë e Allahut dhe jo i krijuar; thënia se ai është i krijuar konsiderohet kufër (mohim).
4- Kaderi: Besimi në caktimin e Allahut, qoftë i mirë apo i keq.
5- Gjërat e fshehura (Gajbi): Pohimi i shikimit të Allahut nga besimtarët (në botën tjetër), i Peshores (Mizanit), Siratit, Haudit, Ndërmjetësimit (Shefatit) dhe dënimit të varrit.
6- Imani (Besimi): Besimi përbëhet nga fjalët dhe veprat; ai shtohet dhe pakësohet.
7- Marrëdhënia me Muslimanët dhe Udhëheqësit: Mosetiketimi i besimtarëve si qafirë për shkak të gjynaheve dhe ndalimi i kryengritjes me armë kundër udhëheqësve.
8- Dëgjimi dhe Bindja: Bindja ndaj prijësit në gjëra që nuk janë gjynah.
9- Sahabët: Dashuria ndaj tyre, kërkimi i faljes për ta dhe përmbajtja nga diskutimi i konflikteve që ndodhën mes tyre.
10- Paralajmërimi ndaj grupeve si Xhehmijtë, Mu’tezilitët, Havarixhët, Rafiditë, Murxhiat dhe Kaderitë.
Vlera e këtij teksti qëndron te thjeshtësia dhe burimi i tij. Imam Ahmedi nuk përdor teori të ndërlikuara, por kthehet te ajo që ishte më e pastër: Praktika e Sahabëve. Për këtë arsye, dijetarët e çdo epoke, siç ishte rasti i Shejh Albanit, e kanë parë si një domosdoshmëri për ta ruajtur dhe studiuar.
Librin mund ta shkarkoni në pdf 👇
https://udhaebesimtareve.com/liber/bazat-e-sunetit/ https://t.me/XVEtAkIq8Rk5ZThk/1776
