/✍️ Khaled Safi/
Në një botë që shpesh mburret me arritjet e saj teknologjike, me përparimin mjekësor dhe zhvillimin humanitar, një e vërtetë e hidhur ngrihet mbi të gjitha: fëmijët po vdesin, dhe gishti i fajit drejtohet kah Izraeli.
Statistikat ndërkombëtare dhe raportet e organizatave humanitare dëshmojnë se numri i fëmijëve të vrarë në Rripin e Gazës gjatë vitit të fundit ka tejkaluar çdo konflikt tjetër në botë. Qindra mijëra fëmijë janë plagosur, zhvendosur ose kanë humbur jetën nën bombardime të pandërprera, duke e bërë këtë konflikt tragjedinë më të madhe të shekullit për fëmijërinë njerëzore.
Nëpër rrugët e Gazës, lodrat kanë mbetur pa pronarë, shkollat janë shndërruar në varre të heshtura, dhe çdo fëmijë i mbijetuar bart plagën e një lufte që nuk e zgjodhi kurrë.
Kjo është pamja që përditë trondit ndërgjegjen e botës, por që ende nuk ka gjetur drejtësi.
Në këtë realitet tragjik, fjalia e thjeshtë e autorit Khaled Safi vlen sa një raport i tërë ndërkombëtar:
“Shkaku i parë i vdekjes së fëmijëve në botë këtë vit është: Izraeli.”
Një fjali që nuk kërkon koment vetëm ndërgjegje, ndalim të dhunës, dhe zë njerëzor për ata që nuk mund të flasin më.
