Ndërsa tymi i luftës në Gaza po shpërndahet ngadalë, një tjetër betejë po merr formë – ajo për perceptimin ndërkombëtar. Gazeta izraelite Maariv paralajmëron se hyrja e afërt e gazetarëve të huaj në Rripin e Gazës, për herë të parë pas dy vitesh, mund të shënojë fillimin e një “cunam” mediatik ndaj Izraelit.
Kjo lëvizje, sipas analizës, do të zbulojë botës pamje të reja nga realiteti i pasluftës: qytete të rrafshuara, infrastrukturë të shkatërruar dhe një bilanc tragjik njerëzor që, deri më tani, ka mbetur kryesisht i mbuluar nga raportimet zyrtare. Në momentin që ky realitet do të transmetohet globalisht, pyetja që shtrohet është: a është Izraeli i përgatitur të përballet me valën e reagimeve që do të pasojë?
Maariv e përshkruan këtë fazë si “kulmin e një lufte të re” jo më në terren, por në sferën e imazhit publik dhe legjitimitetit moral. Për Izraelin, kjo është një betejë që mund të zgjasë shumë më gjatë se lufta vetë, sepse përballja me opinionin publik global shpesh është më e vështirë se ajo me një armik të dukshëm.
Pasojat e kësaj përplasjeje pritet të jenë të gjera. Sipas gazetës, “cunam”-i që po afrohet nuk do të godasë vetëm politikën, por edhe akademinë, ekonominë dhe institucionet kulturore e sportive të Izraelit. Universitetet, kompanitë teknologjike dhe federatat sportive izraelite mund të përballen me bojkot, izolim ose presion moral nga komuniteti ndërkombëtar.
Në këtë kontekst, çdo imazh që del nga Gaza ka fuqinë e një arme një fotografi, një rrëfim, një raport investigativ mund të ndikojë më shumë se një ofensivë ushtarake. Dhe ndërsa rrjetet sociale përforcojnë çdo histori në kohë reale, kontrolli i narrativës bëhet pothuajse i pamundur.
Izraeli e ka përfunduar luftën ushtarake, por sipas Maariv, ndodhet në prag të një lufte tjetër, shumë më të ndërlikuar: luftës për legjitimitetin moral dhe për mbrojtjen e imazhit të tij në sytë e botës. Dhe në këtë betejë, armët nuk janë raketa, por perceptimet.
