Nga fjalimi i Presidentit Ahmad al-Shar‘ drejtuar popullit sirian lidhur me vendimin për heqjen e sanksioneve të vendosura ndaj Sirisë:
O popull sirian, Siria ka kaluar nëpër një fazë tragjike në historinë e saj të fundit nën sundimin e regjimit të rrëzuar, gjatë së cilës u vranë qytetarë, njerëzit u dëbuan, dhe u zhdukën në burgjet e errëta, ndërsa zërat e vuajtjeve u ngritën lart.
• Gjithashtu, u shkatërruan burimet e shtetit dhe u plaçkitën nga hajdutët vrasës, dhe Siria u shndërrua në një mjedis që i largonte dhe i frikësonte bijtë e saj, fqinjët, rajonin dhe botën. Siria u përjashtua dhe u tërhoq larg vëllezërve, bijve dhe fqinjëve të saj.
• Siria e qytetërimit u bë e huaj për historinë e saj të lavdishme, larg origjinës së saj, dhe mbeti pas në krahasim me vendet e tjera. Ndërkohë, atje në Idlibin e krenarisë, nën hijen e revolucionit të bekuar sirian, ndërtohej e ardhmja e Sirisë së re.
• Vendi u çlirua dhe njerëzit u gëzuan, së bashku me ta u gëzuan edhe vëllezërit tanë në vendet fqinje, madje edhe e gjithë bota. Fryma e përkatësisë u rikthye në popullin tonë, dhe u bë e qartë përkushtimi i popullit ndaj shtetit të tij të ri.
• Vendet mike dhe popujt e tyre u përkujdesën për të ndarë gëzimin me sirianët, dhe një dritare shprese filloi të hapet dhe të tregojë një të ardhme premtuese, ndonëse Siria mbetet ende e lidhur me barrët dhe dhimbjet e së kaluarës.
• Gjatë gjashtë muajve të fundit, kemi vendosur prioritetet për trajtimin e realitetit të hidhur që përjetonte Siria. Kemi punuar pa ndërprerje, natë e ditë — nga ruajtja e unitetit të brendshëm dhe paqes sociale, vendosja e sigurisë dhe kontrolli i armëve, deri te formimi i qeverisë dhe komisionit zgjedhor.
• U shpall deklarata kushtetuese, u mbajt konferenca kombëtare, u anuluan ligjet e padrejta, u liberalizua tregu, u bë vlerësimi i gjendjes institucionale, u identifikuan pikat e dobëta dhe mënyrat për t’i trajtuar ato. Paralelisht me këtë, diplomacia siriane zhvilloi vizita intensive për të prezantuar realitetin e ri të Sirisë.
• Siria e re mori pjesë në forumet dhe konferencat më të rëndësishme ndërkombëtare, ngriti flamurin e saj në Kombet e Bashkuara, dhe ia doli të hapë dyer që dikur ishin të mbyllura, duke shtruar rrugën për marrëdhënie strategjike me shtetet arabe dhe perëndimore.
• Para disa muajsh, vizitova Rijadin dhe u takova me Princin e Kurorës, Mohammed bin Salman, i cili më premtoi se do të përpiqet maksimalisht për heqjen e sanksioneve ndaj Sirisë. Në sytë e tij dhe të popullit të tij pashë dashuri të madhe.
• Më pas vizitova presidentin turk, Recep Tayyip Erdoğan, i cili qëndroi përkrah popullit sirian dhe shteti i tij mbajti mbi supe shumë përgjegjësi gjatë katërmbëdhjetë viteve të fundit, duke strehuar miliona sirianë bashkë me të gjitha barrat që kjo solli.
• Pashë gjithashtu dashuri, miqësi, gëzim dhe një gatishmëri të plotë që Siria të ngrihet sërish në këmbët e saj. Më pas më vizitoi dhe e vizitova sheikun Tamim bin Hamad, i cili ka duruar me popullin sirian në një qëndrim që do ta përmendë historia, dhe që nga çasti i çlirimit ka qëndruar përkrah nesh.
• Më pas vizitova sheikun Mohamed bin Zayed, i cili nxitoi të hapë dyert e Emirateve të Bashkuara Arabe për vëllezërit e tij sirianë dhe shprehu gatishmërinë e tij të plotë për të bërë gjithçka që duhet që Siria të ngrihet përsëri.
• I pari që na uroi ishte mbreti Hamad bin Isa, mbreti i Mbretërisë së Bahreinit, po ashtu vëllezërit tanë në Kuvajt dhe Sulltani i Omanit. Nuk mund të harroj Mbretin e Jordanisë, Abdullah bin al-Hussein, mikpritjen e tij të ngrohtë dhe qëndrimin e mbretërisë ndaj çështjeve kritike.
• Po ashtu, presidenti Abdel Fattah el-Sisi i Egjiptit, në sytë e të cilit pashë përkushtimin për rilindjen dhe rindërtimin e Sirisë. Gjithashtu edhe Libia, Algjeria, Maroku, Sudani dhe vëllezërit në Jemenin e lumtur, si dhe Kryeministri i Irakut, Mohammed Shia’ al-Sudani, i cili shprehu dëshirën për rivendosjen e marrëdhënieve siriano-irakiane.
• Më pas u takuam me presidentin Emmanuel Macron, i cili që herët shprehu gatishmërinë e tij për të hequr sanksionet ndaj Sirisë, dhe me të edhe shtetet më të rëndësishme të Bashkimit Evropian, si Gjermania, Italia dhe Spanja. Edhe Mbretëria e Bashkuar nxitoi të heqë sanksionet ndaj Sirisë së dashur.
• O popull, ishte uniteti juaj, dashuria juaj për vendin dhe sakrificat tuaja për të, si dhe gëzimi që treguat për Sirinë e re dhe mbështetja ndaj udhëheqjes së saj, që patën një ndikim të madh në formësimin e opinionit botëror.
• Reagimi i diasporës siriane dhe kontributi i tyre konstruktiv në kërkesën për heqjen e sanksioneve patën një rol të rëndësishëm. O sirianë, bashkimi i popullit dhe uniteti mes brendësisë dhe mërgatës, afërsia me vëllezërit tanë dhe fqinjësia e mirë janë pasuria më e madhe e Sirisë.
• Sot jemi dëshmitarë të fryteve të kësaj përpjekjeje, realisht dhe konkretisht. Nuk ka gjë më të bukur se vëllazëria e sinqertë dhe dashuria e natyrshme mes kombeve dhe popujve të tyre. Sot nuk festoj vetëm heqjen e sanksioneve ndaj Sirisë, por gëzimi ynë qëndron në vëllazërinë e sinqertë dhe rikthimin e ndjenjave të fuqishme mes popujve të rajonit.
• Vendosmëria dhe bashkimi në qëndrim nuk zhgënjejnë kurrë. Princ Mohammed bin Salman qëndroi besnik premtimit të tij, presidenti Erdoğan me dashurinë e tij, princi Tamim me besnikërinë e tij, sheiku Bin Zayed me përkushtimin e tij — dhe të gjithë udhëheqësit treguan sinqeritet në ndjenjat e tyre.
• Edhe presidenti Trump iu përgjigj të gjithë kësaj dashurie dhe mori një vendim historik dhe të guximshëm për heqjen e sanksioneve. O sirianë, rruga ende është përpara nesh. Sot ka nisur puna e vërtetë dhe me të ka nisur rilindja e Sirisë moderne. Le ta ndërtojmë së bashku Sirinë drejt përparimit, lulëzimit, dijes dhe punës.
