Sa është sasia e fidjes së përmendur në ajetin e agjërimit?

Pyetja: Cila është sasia e fidjes së përmendur në ajetin e agjërimit, në fjalën e Allahut të Lartësuar:
﴿ … فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ ﴾
Përmbledhje e shkurtër e përgjigjes
Sasia e fidjes së agjërimit është që për çdo ditë të jepet ushqim për një të varfër, duke pasur zgjedhje mes:
dhënies së gjysmë sa‘i ushqim (si oriz, grurë etj.), që është afërsisht 1.5 kg, ose përgatitjes së ushqimit dhe ftesës së të varfërve për të ngrënë.
Përgjigjja e detajuar
Kujt i obligohet fidja e agjërimit?
Ai që e arrin Ramazanin dhe nuk ka mundësi të agjërojë, si: i moshuari shumë i vjetër, ose i sëmuri për të cilin nuk shpresohet shërim, nuk është i obliguar të agjërojë për shkak të pamundësisë, por e prish agjërimin dhe ushqen një të varfër për çdo ditë.
Allahut i Lartësuar thotë:
﴿ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ۝ أَيَّامًا مَعْدُودَاتٍ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَأَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ﴾
“O besimtarë! Ju është bërë obligim agjërimi, ashtu siç u ishte bërë obligim edhe atyre para jush, që të bëheni të devotshëm. Ditë të caktuara. Kush prej jush është i sëmurë ose në udhëtim, le t’i agjërojë ditët e humbura më vonë. Ndërsa ata që nuk e përballojnë dot, kanë për detyrë të japin fidje: ushqim për një të varfër. E kush jep më shumë vullnetarisht, është më mirë për të. Por agjërimi është më i mirë për ju, nëse e dini.” (El-Bekare: 183–184)
Hadithi i Ibën Abbasit (radijallahu anhu)
Transmeton Buhariu se Ibën Abbasi, radijallahu anhu, ka thënë:
«لَيْسَتْ بِمَنْسُوخَةٍ، هُوَ الشَّيْخُ الْكَبِيرُ وَالْمَرْأَةُ الْكَبِيرَةُ، لا يَسْتَطِيعَانِ أَنْ يَصُومَا، فَيُطْعِمَانِ مَكَانَ كُلِّ يَوْمٍ مِسْكِينًا»
“Ky ajet nuk është i shfuqizuar; ai ka të bëjë me plakun shumë të moshuar dhe plakën shumë të moshuar që nuk kanë mundësi të agjërojnë, prandaj ushqejnë nga një të varfër për çdo ditë.”
Fjalët e dijetarëve
Ibën Kudame thotë në librin El-Mugni:
“Plaku i moshuar dhe plaka e moshuar, nëse agjërimi i lodh shumë dhe u shkakton vështirësi të madhe, kanë të drejtë të mos agjërojnë dhe të ushqejnë nga një të varfër për çdo ditë. Nëse nuk kanë mundësi as për ushqim, atëherë nuk kanë asgjë obligim, sepse Allahu nuk e ngarkon askënd përtej mundësive të tij. Po ashtu edhe i sëmuri që nuk shpresohet shërimi, ka të njëjtin gjykim.”
Sasia e fidjes së agjërimit
Forma e ushqimit është me zgjedhje:
Gjysmë sa‘i ushqim bazë (oriz, grurë, hurma etj.), rreth 1.5 kg, ose përgatitja e ushqimit dhe ftesa e të varfërve.
Shembull praktik:
Enes ibën Maliku (radijallahu anhu), kur u plak dhe nuk mund të agjëronte, ushqente çdo ditë një të varfër me bukë dhe mish.
Fetvatë e dijetarëve bashkëkohorë
Shejh Ibën Baz (Allahu e mëshiroftë) tha:
“I moshuari që nuk e përballon agjërimin ushqen një të varfër për çdo ditë me gjysmë sa‘i nga ushqimi i vendit (rreth 1.5 kg). Nëse është i varfër dhe nuk ka mundësi, atëherë nuk ka obligim mbi të.”
Shejh Ibën Uthejmin (Allahu e mëshiroftë) tha:
“I sëmuri me sëmundje të përhershme dhe i moshuari që nuk kanë mundësi të agjërojnë, ushqejnë nga një të varfër për çdo ditë, qoftë duke ia dhënë ushqimin drejtpërdrejt, apo duke i ftuar për ushqim.”
Përfundim
Fidja është obligim për të moshuarin shumë të vjetër dhe të sëmurin pa shpresë shërimi.
Sasia: gjysmë sa‘i ushqim (~1.5 kg) për çdo ditë, ose ushqim i gatuar për të varfrit.
Nëse personi është i varfër dhe nuk mund ta japë fidjen, nuk ka mëkat mbi të.
Allahu e di më së miri.
Burimi: Islami – Pyetje dhe Përgjigje