Në një botë që gumëzhin nga zhurma e postimeve, nga gara e platformave dhe vrulli i grupeve, sfida nuk është më: si të shkruajmë?
Por: si të arrijmë pa shqetësuar?
Sot, krijuesit e përmbajtjes vërshojnë mes atij që ka mendim të ndritur dhe atij që shpërndan fjalë boshe, në një rrjedhë të pandërprerë mesazhesh, duke i kthyer telefonat e lexuesve në hapësira të mbingarkuara. Kjo sjell lodhje psikologjike dhe shpërqendrim, madje edhe humbje përqendrimi.
Sepse nëse njeriu i dorëzohet çdo gjëje që i vjen, ai bëhet rob i ekranit të telefonit, i shkëputur nga realiteti i jetës së tij.
Rrjedha e përmbajtjes përmes grupeve të specializuara, e më pas ridërgimi i saj në mesazhe private nga llogari të ndryshme, e kthen dobinë e synuar në një lloj banaliteti vizual dhe presioni psikologjik.
Natyra njerëzore është e krijuar për të dashur lirinë; ajo refuzon imponimin dhe këmbënguljen e tepërt. Kur përmbajtja e dobishme shndërrohet në një rrethim të përditshëm, ajo humbet shkëlqimin dhe vlerën, dhe bëhet barrë nga e cila njerëzit shmangen, në vend që të jetë një thesar i pritur.
O kërkues i së mirës, bëhu i butë me veten dhe me të tjerët…
• Jepi përmbajtjes sate një vend: hap një kanal tëndin dhe bëje anëtarësimin një zgjedhje të lirë, jo detyrim.
• Lëre cilësinë të tërheqë audiencën.
• Paraqite mendimin tënd me bukuri dhe lëri njerëzit të zgjedhin vetë t’i afrohen; sepse vlera e vërtetë imponohet pa zhurmë.
Mos harro gjithmonë: qëndrueshmëria nuk është për më këmbëngulësin, por për atë që lë ndikim më të dobishëm dhe ka sinqeritet më të madh.
Dhe kemi një mësim nga “El-Muwatta”, kur autori i tij (Allahu e mëshiroftë) tha:
“Ajo që është për Allahun, mbetet.”
Duke u mbështetur në këtë, them:
Ajo që është për Allahun sjell dobi dhe mjafton.
Dhe Allahu ka urtësi në krijimin e Tij. ✨
/Dr. Hasen Abbas/
