Analizo këtë ajet:
أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا۟ ٱلْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ ٱلَّذِينَ خَلَوْا۟ مِن قَبْلِكُم ۖ مَّسَّتْهُمُ ٱلْبَأْسَآءُ وَٱلضَّرَّآءُ وَزُلْزِلُوا۟ حَتَّىٰ يَقُولَ ٱلرَّسُولُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ مَتَىٰ نَصْرُ ٱللَّهِ ۗ أَلَآ إِنَّ نَصْرَ ٱللَّهِ قَرِيبٌۭ ٢١٤
Vërtet mendoni të hyni në Xhenet, pa provuar atë që kanë provuar të tjerët para jush? Ata i goditi mjerimi dhe sëmundjet dhe, aq shumë u tronditën, saqë çdo i dërguar dhe ndjekësit e tij, thirrën: “Kur do të arrijë ndihma e Allahut?!” Ja, ndihma e Allahut është afër!
Kushdo që dëshpërimi i është futur në zemër për shkak të sasisë së madhe të fatkeqësive që i kanë rënë umetit dhe vonesës së fitores për të, le të mendojë mirë mbi këtë pyetje — e cila lidhet me fjalën e Allahut të Lartësuar:
“Vërtet mendoni të hyni në Xhenet, pa provuar atë që kanë provuar të tjerët para jush? Ata i goditi mjerimi dhe sëmundjet dhe, aq shumë u tronditën, saqë çdo i dërguar dhe ndjekësit e tij, thirrën: “Kur do të arrijë ndihma e Allahut?!” Ja, ndihma e Allahut është afër!”
(Sureja Bekare: 214)
Pyetja është:
Cila ishte natyra, ashpërsia dhe zgjatja e sprovës që bëri që Profeti dhe ata që besuan me të të thoshin: “Kur do të vijë ndihma e Allahut?”
Tani, krahasoje këtë me veten tënde ndërsa mendon mbi përgjigjen:
Kur do ta thuash këtë pyetje? Sa do të durosh pa e thënë atë? Dhe çfarë lloj sprove e sa e gjatë duhet të jetë që të të shtyjë ta thuash?
A nuk është pikërisht kur rrugët mbyllen, shkaqet zhduken, koha zgjatet dhe vështirësitë shtohen?
E mirë, nëse ky është rasti yt, ç’mund të themi atëherë kur ai që e shqipton këtë fjalë është vetë Profeti dhe ata që besuan me të?
A nuk do të thotë kjo se ata kaluan sprova edhe më të rënda se këto?
Mendo pastaj për fjalën e Allahut:
“Vërtet, ndihma e Allahut është afër” — që të kuptosh se matja e kohës sipas Allahut është ndryshe nga llogaritjet tona të kufizuara.
Kush e kupton këtë, nuk do të dyshojë në Zotin e tij; sepse Ai na ka lajmëruar për këtë, na e ka sqaruar para se të ndodhë, madje na ka larguar çdo keqkuptim të mundshëm duke thënë: “A menduat..?”
Dhe na ka bërë të ditur se kjo që ndodh është një ligj i pandryshueshëm, duke thënë: “si ata që ishin para jush.”
Por kjo është vetëm për besimtarët e sinqertë dhe punëtorë, jo për ata që janë neglizhentë dhe të hutuar.
Ndaj, duro, o besimtar, qëndro i palëkundur, ruaj vendin tënd, trego durim dhe mbështetu te i Gjalli që nuk vdes kurrë. Mos ki frikë askënd tjetër përveç Tij, derisa Allahu të vendosë dhe të hapë me të drejtën — dhe Ai është më i miri nga ata që japin zgjidhje. I lavdëruar qoftë Ai!
Ahmed ibën Jusuf Es-Sejid
