Ibën Kajjimi, Allahu e mëshiroftë, ka thënë:
“Populli me të cilët Allahu është i zemëruar janë Jehudët. Ata janë njerëzit e gënjeshtrave, shpifjeve, tradhtive, intrigave dhe hileve. Jehudët janë vrasësit e profetëve, njerëzit e tregtisë së paligjshme, e që janë kamata dhe ryshfeti.
Jehudët janë njerëzit që kanë synimet më të fëlliqura dhe veset më të poshtra; janë më të largëtit ndaj mëshirës dhe më të afërmit ndaj dënimit. Zakoni i Jehudëve është urrejtja dhe avazi i tyre është armiqësia dhe mllefi.
Ata janë shtëpia e magjive, rrenave dhe dredhirave. Nëse dikush i kundërshton Jehudët për arsye se i kanë mohuar dhe përgënjeshtruar profetët, ata nuk konsiderojnë se ai kundërshtues ka shenjtëri dhe nder. Jehudët nuk i respektojnë as marrëveshjet, as farefisninë e besimtarit. As atyre të cilët pajtohen me Jehudët ata nuk u japin të drejta, as nuk ndjejnë dhembshuri për ta. As për ata të cilët janë partnerë me Jehudët, ata nuk veprojnë me drejtësi dhe paanësi. As për ata të cilët bashkëjetojnë me Jehudët, nuk ka siguri dhe qetësi. As me ata të cilët u bëjnë ndonjë shërbim, Jehudët nuk janë të sinqertë.
Madje, ai që në realitet është më i fëlliquri i tyre, e mbajnë për më të mençurin e tyre; ai që duket si më i zgjuari nga ata, në realitet është mashtruesi më i madh i tyre. Ai që ka logjikë dhe mendje të shëndoshë nga ata – edhe pse zor se gjen të tillë në gjirin e tyre – në realitet ai nuk është Jehudi. Jehudët janë njerëzit më zemërngushtë, shtëpitë e tyre janë më të errëtat dhe oborret e tyre janë më të qelburat. Jehudët janë njerëzit që kanë egërsinë më të madhe shpirtërore. Përshëndetja e tyre është mallkimi, takimi i tyre është ogurzi, simboli i tyre është zemërimi dhe gëzofi i tyre është mllefi.”
قال الإمام ابن القيم رحمه الله تعالى :فالأمة الغضبية هم : اليهود أهل الكذب، والبهت، والغدر ، والمكر، والحيل، قتلة الأنبياء، وأكلة السحت وهو الربا والرشا، أخبث الأمم طويّة، وأرْداهم سجيّة، وأبعدهم من الرحمة، وأقربهم من النقمة، عادتهم البغضاء، وديدنهم العداوة والشحناء، بيت السحر والكذب والحيل، لا يرون لمن خالفهم في كفرهم وتكذيبهم الأنبياء حرمة، ولا يرقبون في مؤمن إلاًّ ولا ذمة، ولا لمن وافقهم حق ولا شفقة، ولا لمن شاركهم عندهم عدل ولا نصفة، ولا لمن خالطهم طمأنينة ولا أمنة، ولا لمن استعملهم عندهم نصيحة، بل أخبثهم : أعقلهم، وأحذقهم : أغشهم، وسليم الناصية – وحاشاه أن يوجد بينهم – : ليس بيهودي على الحقيقة، أضيق الخلق صدورا، وأظلمهم بيوتا، وأنتنهم أفنية، وأوحشهم سجية، تحيّتهم لعنة، ولقاؤهم طيَرة، شعارهم : الغضب، ودثارهم : المقت هداية الحيارى ” ( صـ 15)
📘Hidajetul-Hejaara, fq. 15
Përktheu: Jeton Shasivari
