Përçarja, egoja dhe dilema arabe: pengesat që mbajnë në këmbë regjimin aktual
Sipas një analize të detajuar nga Andrew England dhe James Shotter për Financial Times, Izraeli po shkon drejt një momenti “ekzistencial” në zgjedhjet e pritshme parlamentare të vjeshtës së këtij viti. Autorët nënvizojnë se pas dy viteve traumë që nga sulmi i 7 tetorit 2023, vëmendja po zhvendoset sërish te politika e brendshme, ku kritikët e Benjamin Netanyahu-t po e paraqesin votimin si një betejë për shpirtin e kombit.
Analiza përshkruan se si vullnetarët që dikur mobilizuan teknologjinë për të identifikuar të zhdukurit dhe pengjet, po krijojnë tani një “dhomë lufte” me shënjestër politike kryeministrin. Karine Nahon, një nga organizatoret kryesore, shprehet për FT se zgjedhja është e thjeshtë: mbajtja e Izraelit si një shtet demokratik ose pranimi i një regjimi autoritar.
England dhe Shotter vërejnë se, pavarësisht rrezikut që ndjen opozita, rrëzimi i Netanyahu-t mbetet një sfidë titanike. Edhe pse blloku i tij i ekstremit të djathtë është ende larg shumicës në Knesset, partia e tij Likud ka rikuperuar mbështetjen në nivelet e paraluftës.
Autorët citojnë Meirav Ben-Ari, zyrtare e lartë e partisë Yesh Atid, e cila pranon se një pjesë e konsiderueshme e popullsisë e adhuron ende Netanyahun si të vetmin udhëheqës që mund të garantojë sigurinë. Analiza e FT thekson se “Bibi” ka treguar instinkte të jashtëzakonshme mbijetese; ai ia hodhi fajin establishmentit të sigurisë për 7 tetorin dhe përdori sulmet ushtarake kundër Hamasit dhe Hezbollahut për të ndryshuar narrativën.
Një pikë kyçe këtu është përçarja e opozitës. Blloku i “ndryshimit” përbëhet nga figura me ego të mëdha dhe ideologji të ndryshme, nga Naftali Bennett e Avigdor Lieberman në të djathtë, te Yair Lapid në qendër dhe Yair Golan në të majtë.
Strategu elektoral Nadav Shtrauchler paralajmëron se nëse opozita e sulmon Netanyahu-n pa ofruar një vizion të qartë, ajo rrezikon të mobilizojë vetëm bazën e saj të mbështetësve. Në fund, artikulli i FT lë të hapur pyetjen nëse opozita do të arrijë të bashkojë forcat me partitë arabe, siç bëri Mansour Abbas në vitin 2021 – një lëvizje që mbetet tejet e ndjeshme pas ngjarjeve të fundit. /tesheshi.com/
