Shtojca sekrete e marrëveshjes, tregon se tërheqja izraelite nuk do të ketë afat kohor
Detaje të reja po dalin në dritë rreth marrëveshjes mes Shteteve të Bashkuara, Izraelit dhe Libanit, të nënshkruar më 26 qershor në Uashington.
Dokumenti synon krijimin e një “paqeje të qëndrueshme” mes Tel Avivit dhe Bejrutit, rivendosjen e sovranitetit libanez, çarmatimin e Hezbollahut dhe tërheqjen graduale të Forcave Mbrojtëse të Izraelit (IDF) nga Libani jugor.
Megjithatë, sipas kritikëve, marrëveshja i jep Izraelit një ndikim të madh mbi mënyrën dhe kohën e zbatimit të saj.Më pak se 48 orë pas nënshkrimit të Marrëveshjes Kornizë Trilaterale, dolën në pah detajet e një aneksi sigurie që kishte mbetur i klasifikuar.
Sipas burimeve izraelite, kërkesa për ta mbajtur sekret nuk erdhi nga Jerusalemi, por nga Bejruti. Edhe pse qeveria libaneze kishte miratuar publikimin “në parim”, pjesa operative e marrëveshjes nuk u bë publike, ndonëse dokumenti kryesor u publikua në faqen e Departamentit të Shtetit të SHBA-së.
Përmbajtja e aneksit u zbulua nga gazetari Yaron Avraham i rrjetit N12, i cili publikoi pikat kryesore të dokumentit. Sipas tij, dispozitat e reja ndryshojnë ndjeshëm kushtet mbi tërheqjen e forcave izraelite nga Libani jugor.
Pika më e debatueshme është paragrafi i katërt i aneksit, i cili përcakton se tërheqja e IDF-së nuk do të bëhet sipas një afati kohor të caktuar, por vetëm kur kushtet e sigurisë në terren të konsiderohen të përshtatshme. Kjo do të thotë se faktori vendimtar nuk është kalendari, por situata e sigurisë.
Sipas dokumentit, është vetë Izraeli ai që do të vlerësojë nëse këto kushte janë përmbushur. Autoritetet izraelite do të vendosin nëse zonat pilot janë pastruar mjaftueshëm nga infrastruktura ushtarake e Hezbollahut për të lejuar tërheqjen e trupave.
Kjo i jep Tel Avivit një hapësirë të gjerë vendimmarrjeje dhe lë të kuptohet se prania ushtarake izraelite mund të zgjasë për një periudhë të pacaktuar.
Aneksi parashikon gjithashtu që Izraeli të ruajë liri të plotë veprimi brenda të ashtuquajturës “Vija e Verdhë”, zonë sigurie ku IDF do të vazhdojë të operojë. Kjo nuk nënkupton vetëm një prani mbrojtëse, por edhe të drejtën për të ndërhyrë kundër kërcënimeve që konsiderohen të menjëhershme.
Kryeministri Benjamin Netanyahu e ka cilësuar marrëveshjen si “një goditje të madhe ndaj Iranit dhe Hezbollahut”, duke deklaruar se Izraeli dhe Libani kanë rënë dakord për dy zona pilot pranë Vijës së Verdhë, ku do të zhvillohet programi i çarmatimit të Hezbollahut.
Sipas aneksit, nuk parashikohet zgjerimi i këtyre projekteve përtej zonave të përcaktuara, ndërsa IDF ruan të drejtën për të ndërhyrë përballë çdo rreziku që e konsideron të nevojshëm.
Publikimi i këtyre detajeve ka nxitur reagime të forta në Liban. Disa analistë argumentojnë se qeveria libaneze ka pranuar kushte që kufizojnë sovranitetin e vendit.
Gazetarja Rania Khalek e ka cilësuar këtë si një “sjellje të turpshme”, duke akuzuar autoritetet se po i dorëzojnë Izraelit kontrollin mbi jugun e Libanit. Në të njëjtën linjë është shprehur edhe gazetari i Le Figaro, Georges Malbrunot, sipas të cilit marrëveshja është jashtëzakonisht e favorshme për Izraelin.
Ai thekson se dokumenti nuk e detyron Izraelin të tërhiqet menjëherë apo të shpallë armëpushim, ndërsa Libani duhet fillimisht të ndërmarrë hapa konkretë, si çmilitarizimi i Hezbollahut dhe ripozicionimi i ushtrisë, përpara se të presë lëshime nga pala izraelite. \tesheshi.com\
