Ministria e Jashtme iraniane kritikoi qëndrimet e përcaktuara në komunikatën e përbashkët të lëshuar pas takimit ministror të GCC-së dhe SHBA-së në Bahrein më 25 qershor
Irani dënoi sot deklaratën e përbashkët të lëshuar nga sekretari i Shtetit i SHBA-së dhe ministrat e Jashtëm të Këshillit të Bashkëpunimit të Gjirit, duke e përshkruar atë si “ndërhyrëse, të papërgjegjshme dhe provokuese”, transmeton Anadolu.
Në një deklaratë, Ministria e Jashtme iraniane kritikoi qëndrimet e përcaktuara në komunikatën e përbashkët të lëshuar pas takimit ministror të GCC-së dhe SHBA-së në Bahrein më 25 qershor dhe paralajmëroi kundër asaj që e quajti sjellje të vazhdueshme armiqësore dhe ndërhyrëse në rajon.
Teherani hodhi poshtë “angazhimin e qëndrueshëm” të deklaruar të Washingtonit për sigurinë e shteteve anëtare të GCC-së si “thjesht retorikë” dhe shtrembërim të realitetit, duke argumentuar se prania ushtarake amerikane në rajon është bërë burim pasigurie dhe përçarjeje.
Ministria tha se përdorimi i fundit i bazave dhe objekteve ushtarake në vendet rajonale gjatë sulmeve amerikane dhe izraelite ndaj Iranit tregoi se Washingtoni nuk e vlerësonte sigurinë e partnerëve të tij rajonalë.
Ajo u kërkoi shteteve rajonale, territori dhe objektet e të cilave dyshohet se u përdorën gjatë konfliktit, të rishqyrtojnë qëndrimet e tyre, duke thënë se kishin detyrime sipas ligjit ndërkombëtar dhe parimit të fqinjësisë së mirë për të parandaluar palët e treta nga përdorimi i territorit të tyre për të kryer akte armiqësore kundër Iranit.
Irani hodhi poshtë akuzat e përsëritura lidhur me programin e tij bërthamor paqësor, duke i quajtur ato të sajuara nga SHBA-ja dhe Izraeli dhe u kërkoi vendeve anëtare të GCC-së që të bashkëpunojnë me Teheranin për krijimin e një zone pa armë bërthamore në Azinë Perëndimore.
Deklarata dënoi referencat në komunikatën GCC-SHBA për aftësitë e Iranit në raketa dhe dronë, duke thënë se Teherani nuk do të tregojë “asnjë butësi më të vogël” në mbrojtjen e sovranitetit dhe parandalimit ushtarak të tij.
Irani kritikoi GCC-në për përafrimin me Washingtonin dhe Izraelin në përshkrimin e grupeve të rezistencës palestineze dhe libaneze si “përfaqësues iranianë”, duke argumentuar se i vetmi “përfaqësues” në rajon është Izraeli. Lidhur me Ngushticën e Hormuzit, Teherani tha se ndërprerjet e sigurisë në rrugën ujore janë rezultat i drejtpërdrejtë i veprimeve të fundit ushtarake të SHBA-së dhe Izraelit dhe akuzoi disa shtete rajonale për bashkëfajësi.
Ministria përsëriti se Ngushtica e Hormuzit ndodhet brenda ujërave territoriale të Iranit dhe Omanit dhe tha se menaxhimi i transportit detar atje do të rregullohet nga Neni 5 i memorandumit të mirëkuptimit të nënshkruar së fundmi për përfundimin e luftës.
Irani u bëri thirrje shteteve anëtare të Këshillit të Bashkëpunimit të Gjirit të Gjirit (GCC) të rivlerësojnë qasjen e tyre ndaj sigurisë rajonale, duke këmbëngulur se siguria kolektive mund të arrihet vetëm përmes bashkëpunimit midis vendeve rajonale pa ndërhyrje të huaja.
Të enjten, SHBA-ja dhe vendet e Këshillit të Bashkëpunimit të Gjirit bënë thirrje për rihapjen e Ngushticës së Hormuzit, duke theksuar se lundrimi i lirë përmes rrugës ujore strategjike mbetet “thelbësor” për sigurinë rajonale dhe globale.
Në një deklaratë të përbashkët të lëshuar pas një takimi ministror SHBA-GCC në Manama, të dy palët theksuan “lundrimin e lirë, të pakushtëzuar dhe të pakufizuar”, përfshirë të drejtën e kalimit tranzit sipas ligjit ndërkombëtar, dhe hodhën poshtë “çdo taksë, tarifë ose përpjekje për të ushtruar kontroll” mbi Ngushticën e Hormuzit.
Ministrat theksuan nevojën për të ruajtur unitetin ndërsa negociatat SHBA-Iran shkojnë drejt një fundi më të përhershëm të armiqësive, duke përmendur objektivin e përbashkët për të parandaluar Iranin nga zhvillimi ose blerja e një arme bërthamore.
Ata mirëpritën memorandumin e mirëkuptimit të nënshkruar së fundmi midis SHBA-së dhe Iranit dhe njohën rolet ndërmjetësuese të Pakistanit dhe Katarit. Deklarata tha se çdo tregti dhe investim me Iranin do të ishte “i kushtëzuar dhe i kthyeshëm”, në varësi të pajtueshmërisë së Teheranit me memorandumin dhe çdo marrëveshjeje përfundimtare si dhe duke i dhënë fund asaj që e quajti “sjellje destabilizuese” të Iranit.
