Gjenocidi në Gazë ka treguar në mënyrë shumë të qartë se çfarë po injoron sistemi aktual dhe kë po mbron ai.
Nëse një sistem nuk arrin të mbrojë foshnjat e pafajshme në inkubator nga plumbat dhe nuk mund të parandalojë që civilët të bëhen objektiv në mënyrë masive, kjo është një kalbje strukturore.
Kjo pamje është forma më e dukshme e një krize morale dhe legjitimiteti.
Kriza që po përjetohet në sistemin global është, para së gjithash, një krizë morale dhe ekzistenciale.
Për të parë përmasat që ka arritur kjo krizë, mjafton të shikohet Gaza pas 7 tetorit.
Gjatë 2 viteve e gjysmë të fundit, 73 mijë palestinezë kanë humbur jetën nga sulmet izraelite, ndërsa numri i të plagosurve ka kaluar 172 mijë.
Si mund të pritet nga ne të kemi besim te një sistem që dje në Siri dhe Gazë, e sot në Bregun Perëndimor dhe Liban, nuk arrin të kalojë provën më themelore të njerëzimit?
Për më tepër, si mund të mendohet që të qëndrojmë duarkryq përballë kësaj krize sistemike që ndikon në të ardhmen e vëllezërve tanë, miqve tanë dhe fëmijëve tanë?
Pa u mbyllur hendeku i përfaqësimit që prej 13 vitesh e kemi sjellë në agjendën e njerëzimit me moton “Bota është më e madhe se pesë”, e them shumë qartë: as kriza e sistemit nuk mund të zgjidhet dhe as ndërtimi i një bote më të drejtë nuk është i mundur apo i pritshëm.
Rexhep Tajib Erdogan
