Akuzën më të poshtër që mund të dëgjosh ndonjëherë në jetë është se palestinezët e kanë shitur tokën e tyre, e kanë braktisur, ose kanë bërë kompromise me të. Jo vetëm që kjo akuzë është e pavlefshme, por edhe të gjitha dëshmitë historike dhe nga realiteti e hedhin poshtë.
A ka mbetur ndokush që nuk e ka parë çfarë bënë hebrenjtë në Gazë gjatë luftës së tyre të fundit, të padrejtë dhe shkatërrimtare?
Jo!
A e dini se gazianët që ishin jashtë vendit u ngutën të ktheheshin kur mësuan për luftën, duke u mbledhur në kufirin e Rafahut dhe duke qëndruar në Egjipt muaj të tërë duke pritur leje për të hyrë? Jo vetëm kaq—shumë prej tyre u vranë në Gazë, ndonëse mund të kishin shmangur rrezikun.
A keni parë rrethimin e veriut nga hebrenjtë, që zgjati muaj? A e dini se ata përdorën çdo mënyrë të mundshme për të shtypur, torturuar dhe vrarë? U kërkua njerëzve të largoheshin drejt pjesës së mesme të Gazës nëpër koridore të sigurta për të shpëtuar, por ata qëndruan në tokën e tyre, edhe pse i korri vdekja, por ata mbetën duke mbrojtur kufirin e tyre.
A keni parë beduinin në shkretëtirën e Negevit, që jeton nën një çadër, e cila nuk e mbron as nga i ftohti e as nga i nxehti, duke pirë qumështin e deleve, duke refuzuar pallate në vendet më të bukura të botës? I ofrohen miliona për të braktisur tokën, por ai qëndron si malet—do të priste vdekjen para se të lëvizte një centimetër!
Vëllai i tij në Jerusalem i refuzon miliona për të shitur një copë toke në lagjet e vjetra. Feja dhe krenaria e tij nuk e lejojnë. E marrin tokën me dhunë dhe e hedhin në burg.
A keni dëgjuar për të plagosurit që refuzuan të nënshkruanin dokumentin që të mos ktheheshin në Gaza? Refuzuan ta nënshkruajnë këtë dokument dhe u kthyen me plagët dhe gjakun e tyre, duke zgjedhur tokën e tyre mbi shëndetin e tyre.
A jam unë i çmendur që po përpiqem të ndjek këto shembuj të pafund të qëndrueshmërisë? Jo!
E pranoj se disa ikën nga Gaza dhe disa presin që të largohen dhe veprojnë drejt këtij qëllimi, por shumica e tyre sot dëshirojnë të kthehen. Askush prej tyre nuk u largua nga mosdashuria ndaj vatanit të vet, por nga frika prej vdekjes.
Po ashtu, pranoj se ka tradhtarë, por në këtë tokë, “tradhtia” është fjala më e neveritshme pas fjalës mosbesim (kufër). Njerëzit mund të durojnë çdo gjë, por jo të quhen “tradhtarë”.
Besoj se është fati i bekuar i këtij vendi që banorët e tij janë zgjedhur të luftojnë këtë fuqi të mallkuar dhe të mbrojnë fenë edhe popullin e këtij vendi.
A ka mbetur njeri i mençur i cili dyshon se hebrenjtë synojnë jo vetëm Palestinën, por edhe Egjiptin, Jordanin, Sirinë, Arabinë Saudite – të gjithë botën islame.
Lufta kundër tyre është luftë kundër armikut më të egër, kundër njerëzve me zemra më të ashpra, të përshkruar në Kur’an. Lufta karshi njerëzve që më së shumti i thyejnë marrëveshjet dhe i prishin kontratat!
Jo të gjithë janë të denjë për këtë betejë.
Shpresoj se Allahu e ka zgjedhur këtë popull për të shkatërruar “pemën e mallkuar” dhe për të çliruar botën.
I lutem Allahut t’u japë atyre qëndrueshmëri, udhëzim dhe fitore. T’i çlirojë ata dhe të gjithë myslimanët. *O Allah, Amin.*
*Bassam ibën Halil Al-Safadi*
*E hënë, 17 Ramazan 1446*
