Panegjirik

0
135

PANEGJIRIK m.

  1. hist. Fjalim që mbante një gojëtar për të ngritur lart botërisht bëmat e një heroi a të një njeriu të shquar, për të lavdëruar një qytet etj. Panegjirik për heroin.
  2. iron. Lëvdatë e tepruar që i bëhet dikujt a diçkaje me fjalë ose në një shkrim. I bëri një panegjirik.

PANEGJIRIK mb.

  1. Që është i mbushur plot me lëvdata, që ka natyrën e një panegjiriku. Fjalim panegjirik. Ligjëratë panegjirike. Mbledhje panegjirike. Në frymë panegjirike.